marka avukatı – Mia Hukuk Danışmanlık

SINAİ MÜLKİYET HUKUKUNDA KÜMÜLATİF KORUMA

Meryem AYIK — Mon, 23 Mar 2026 17:55:20 +0000

Bizim milletimizin adalet düzeyi,
başka milletlerin adaletinden
aşağı kalamaz.
M.Kemal Atatürk

SINAİ MÜLKİYET HUKUKUNDA KÜMÜLATİF KORUMA

SINAİ MÜLKİYET HUKUKUNDA KÜMÜLATİF KORUMA

Yargıtay 11. HD, E. 2024/5719 K. 2025/4054 T. 04.06.2025 Kararının Işığında

Av. Meryem AYIK USTA, LLM | TÜRKPATENT Resmi Marka Vekili

MIA Hukuk Danışmanlık | Bursa | Haziran 2025

Özet

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, 04.06.2025 tarihli ve 2024/5719 E. – 2025/4054 K. sayılı emsal niteliğindeki kararında, tescilli marka ve tasarım haklarına tecavüz davalarında artık 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (TTK) haksız rekabet hükümlerinin eş zamanlı uygulanamayacağına hükmederek kümülatif korumayı sonlandırmıştır. Karar; 6762 sayılı eTTK döneminde yerleşik hale gelen bu uygulamadan köklü bir sapma niteliği taşımakta ve uygulamacılar için son derece önemli sonuçlar doğurmaktadır. Bu makalede söz konusu Yargıtay kararı, kümülatif korumanın tarihsel gelişimi ve SMK–TTK ilişkisi kapsamında ayrıntılı biçimde incelenmektedir.

1. Giriş: Kümülatif Koruma Nedir?

Fikri ve sınai mülkiyet hukukunda kümülatif koruma, bir ürün ya da işaretin birden fazla yasal düzenlemenin koruma şartlarını aynı anda karşılaması hâlinde hak sahibinin söz konusu düzenlemelerin tamamına aynı anda dayanarak koruma talep edebilmesidir.

Türk hukukunda bu kavram özellikle tescilli marka ve tasarım hakları ile 6102 sayılı TTK’nın haksız rekabet hükümleri arasındaki ilişki bağlamında tartışılmaktadır. Uzun yıllar boyunca Yargıtay; bir işaretin ya da ürünün hem marka/tasarım mevzuatını hem de haksız rekabet kurallarını ihlal ettiği hâllerde, hak sahibinin her iki yasal düzenlemeye birlikte dayanabileceğine ve her iki talep için ayrı ayrı hüküm kurulabileceğine karar vermiştir. Bu yaklaşım, 1 Temmuz 2012 tarihinde 6102 sayılı TTK’nın yürürlüğe girmesine dek sürmüştür.

2. Tarihsel Gelişim: eTTK’dan 6102 sayılı TTK’ya

2.1. 6762 Sayılı eTTK Dönemi: Kümülatif Korumanın Kaynağı

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 57. maddesinin 5. fıkrası, başkasının haklı olarak kullandığı “ad, unvan, marka, işaret gibi tanıtma vasıtaları”nın iltibasa yol açacak biçimde kullanılmasını haksız rekabet hâli olarak açıkça sayıyordu. Bu düzenleme, tescilli marka ve tasarımların hem özel kanun (o dönemde 554 ve 556 sayılı KHK’lar) hem de genel haksız rekabet hükümleri kapsamında eş zamanlı korunmasının yasal dayanağını oluşturuyordu.

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi de bu dönemde tescilli sınai haklara tecavüzün aynı zamanda haksız rekabet oluşturduğuna istikrarlı biçimde hükmediyor; davacılara her iki talep için ayrı ayrı tazminat ve vekâlet ücreti tanıyordu. Bu yaklaşım, uygulama açısından hak sahiplerine önemli avantajlar sağlıyordu.

2.2. 6102 Sayılı TTK ile Getirilen Köklü Değişiklik

1 Temmuz 2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK’nın 55. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin 4. alt bendi, 6762 sayılı eTTK’nın 57/5. maddesinin yerini almıştır. Ancak yeni hüküm, “ad, unvan, marka, işaret gibi tanıtma vasıtaları” ibaresini bilinçli olarak kapsam dışında bırakmıştır.

6762 sayılı eTTK (Eski)	6102 sayılı TTK (Yürürlükte)
m. 57/5: “…hususiyle başkasının haklı olarak kullandığı ad, unvan, marka, işaret gibi tanıtma vasıtalarıyla iltibasa meydan veren malları… satışa arz etmek…”	m. 55/1-a-4: “Başkasının malları, iş ürünleri, faaliyetleri veya işleri ile karıştırılmaya yol açan önlemler almak”
Marka, unvan ve işaretlere doğrudan atıf yapılıyor; kümülatif uygulamaya açık kapı.	Marka ve ayırt edici işaretlere ilişkin özel atıf yok; kendi kanunlarına bırakılmış.
Kümülatif koruma mümkün ve Yargıtay uygulamasıyla yerleşik.	Kanun gerekçesi kümülatif uygulamayı açıkça reddediyor.

Kanun Gerekçesinin Önemi

6102 sayılı TTK’nın 55. maddesinin kanun gerekçesinde bu değişikliğin nedeni açıkça belirtilmektedir: Marka, tasarım ve coğrafi işaretlere ilişkin koşul, hüküm ve sonuçlar kendi özel kanunlarında (o tarihte 554, 555, 556 sayılı KHK’lar; bugün 6769 sayılı SMK) ayrıntılı biçimde düzenlenmiş olduğundan, TTK’da tekrar edilmelerinin hem gereksiz hem de yorum güçlüğüne yol açacağı vurgulanmış; anılan ibarelerin TTK’da yer almamasının haksız rekabet hükümlerinin fikri mülkiyete kümülatif uygulanması için gerekli görülemeyeceği açıkça ifade edilmiştir.

3. Yargıtay 11. HD, 2024/5719 E. – 2025/4054 K. Kararının Analizi

3.1. Davanın Özeti

Davacı şirket, adına tescilli soğutma ünitesi tasarımının davalı tarafından birebir aynı şekilde kullanıldığını öne sürerek tasarım hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti ile men’ini ve maddi-manevi tazminat ödenmesini talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesi (İzmir FSH) davayı kabul ederek hem tasarım tecavüzünü hem de haksız rekabeti tespit etmiş; tazminata hükmetmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi (İzmir BAM 20. HD) ise davalının istinaf talebini reddetmiş, sadece vekâlet ücreti hesabı yönünden davacı tarafın istinaf istemini kabul etmiştir. Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

3.2. Yargıtay’ın Hukuki Değerlendirmesi

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, temyiz incelemesinde davalının tasarım hakkına tecavüz ettiğine ilişkin alt mahkeme gerekçelerini yerinde bulmuş ve bu konudaki temyiz itirazlarını reddetmiştir. Ancak daire; haksız rekabetin tespiti ve men’ine ilişkin kısım bakımından yerel mahkemenin ve istinaf mahkemesinin kararlarını bozmuştur.

Dairenin gerekçesi şu temel tespitlere dayanmaktadır:

(i) Özel Kanunun Önceliği: Tescilli sınai haklar bakımından ilke olarak yalnızca özel kanun (SMK) uygulama alanı bulur. Genel kanun olan TTK’nın haksız rekabet hükümlerinin, SMK ile birlikte ve eş zamanlı uygulanması ancak SMK’da buna ilişkin açık bir hüküm bulunması hâlinde mümkündür.

(ii) Kanun Koyucunun İradesi: 6102 sayılı TTK’nın 55/1-a-4 maddesinden marka ve sınai işaret atıflarının çıkarılması, kanun koyucunun bilinçli tercihidir; gerekçe metni kümülatif uygulamayı açıkça dışlamaktadır.

(iii) SMK’nın Haksız Rekabeti de Kapsar Nitelikte Üstün Koruma Sağlaması: SMK’nın tescilli sınai haklara getirdiği özel koruma, haksız rekabet hukukunun sağladığı korumayı kapsamakta ve daha üstün bir güvence sunmaktadır; dolayısıyla TTK’nın haksız rekabet hükümlerine ayrıca başvurulmasını gerektirecek bir boşluk yoktur.

(iv) Dairenin Önceki Kararlarıyla Süreklilik: Yargıtay 11. HD’nin 14.03.2022 tarihli 2019/5189 E. sayılı ve 22.04.2021 tarihli 2021/89 E. sayılı kararlarında da bu görüş benimsenmiştir. 04.06.2025 tarihli karar bu çizgiyi pekiştirmektedir.

3.3. Sonuç: Düzelterek Onama

Yargıtay, haksız rekabetin tespiti ve men’i taleplerinin reddi gerekirken kabulüne hükmedilmesinin usul hukuku açısından da yeniden yargılamayı gerektirmediğini belirterek HMK m. 370/2 uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararını düzelterek onamıştır. Hüküm fıkrasından “ve haksız rekabet” / “ve haksız rekabetin” ibareleri çıkarılmıştır. Tasarım tecavüzüne ilişkin kısım ise usul ve esas bakımından yerinde bulunarak onanmıştır.

4. Kararın Hukuki Sonuçları ve Uygulamacı Perspektifi

4.1. Artık Ne Değişiyor?

ÖNEMLİ: 6102 sayılı TTK’nın yürürlüğe girdiği 1 Temmuz 2012 tarihinden sonraki olaylara dayalı tüm davalarda, tescilli sınai haklar (marka, tasarım, patent, faydalı model) bakımından artık SMK hükümleri tek başına uygulanacaktır. TTK’nın haksız rekabet hükümleri SMK kapsamındaki taleplerle eş zamanlı olarak ileri sürülemeyecektir.

Bu değişiklik aşağıdaki pratik sonuçları doğurmaktadır:

Dava stratejisi açısından: Tescilli bir marka ya da tasarım hakkı söz konusu olduğunda, davacının TTK m. 54 vd. hükümleri kapsamında ayrıca haksız rekabet iddiasında bulunması hâlinde bu talep mahkemece reddedilecektir. Taleplerin yığılması (davaların birleştirilmesi yoluyla ayrı vekâlet ücreti elde etme gibi teknik avantajlar) artık söz konusu olmayacaktır.

Tescilsiz haklarda farklılık: Yargıtay kararının gerekçesi, tescilsiz tasarımlar bakımından da SMK hükümlerinin tek başına yeterli olduğunu ima etmektedir. Bununla birlikte tescilsiz hakların TTK m. 55 ile birlikte ileri sürülüp sürülemeyeceği, özellikle SMK’nın tescilsiz tasarıma tanıdığı korumanın dar kapsamı (açıklama tarihi + 3 yıl) gözetildiğinde, uygulamada tartışmaya açık olmaya devam etmektedir.

4.2. SMK’nın Sağladığı Korumanın Kapsamı

6769 sayılı SMK, tescilli marka ve tasarım hakkı sahiplerine aşağıdaki talepleri tanımaktadır ve bu haklar, haksız rekabet hükümleriyle sağlanabilecek güvencenin çok ötesine geçmektedir:

SMK Hükmü	Hak Sahibine Tanınan Talep
SMK m. 149	Tecavüzün tespiti, durdurulması, önlenmesi, giderilmesi
SMK m. 151/2-b	Yoksun kalınan kazanç (fiili zarar + gerçek kazanç + hakkaniyete göre kazanç)
SMK m. 149/1-ç	Manevi tazminat
SMK m. 151/4	Kötü niyetli ihlallerde ağırlaştırılmış tazminat
SMK m. 155	Ürünlere ve üretim araçlarına el koyma / imha
SMK m. 30 vd.	Suç duyurusu (marka tecavüzü suç teşkil eder)

4.3. TTK’nın Haksız Rekabet Hükümlerinin Hâlâ Uygulama Bulduğu Hâller

Bu karar, tescilsiz sınai hak niteliği taşımayan ancak ticari hayatta iltibasа yol açan kullanımlara karşı TTK’nın haksız rekabet hükümlerinin işlevsiz kaldığı anlamına gelmez. Şu hâllerde TTK m. 54 vd. hükümleri hâlâ doğrudan uygulama alanı bulacaktır:

Tescilsiz ticari görünüm (trade dress) unsurları, ticari sırların ele geçirilmesi, piyasayı yanıltıcı reklam, ticari itibarı zedeleyen karalamalarda SMK’nın özel hükümlerinin koruma kapsamı dışında kalması hâlinde TTK m. 55 devreye girebilir. Bu durum, tescilli sınai haklar için artık mümkün olmayan kümülatif korumanın tescilsiz ve sınai hak dışı ticari değerlere yönelik saldırılarda varlığını sürdüreceğini ortaya koymaktadır.

5. Eleştirel Değerlendirme

5.1. Kararın Olumlu Yönleri

Yargıtay’ın bu kararı, hukuki kesinlik ve öngörülebilirlik bakımından olumlu bir adımdır. Hâlihazırda güçlü bir özel kanun olan SMK’nın sağladığı koruma mekanizmalarının yanı sıra ayrıca TTK’nın haksız rekabet hükümlerine başvurulması; yargılama ekonomisine aykırı olduğu gibi, davalar arasındaki çelişkili kararlar riskini de artırmaktaydı. Kanun gerekçesiyle örtüşen bu yorum tercihinin tutarlılık bakımından isabetli olduğu söylenebilir.

5.2. Uygulamada Açık Kalan Sorular

Kararda tescilsiz tasarımın durumu tam olarak netleştirilmemiştir. SMK m. 78 uyarınca tescilsiz tasarımlar yalnızca üç yıl ve yalnızca birebir kopyaya karşı korunmaktadır; bu sınırlı koruma karşısında TTK m. 55’e başvuru imkânının tamamen kapanıp kapanmadığı hukuken tartışmaya açıktır. Aynı belirsizlik, ticaret unvanına dayalı haklar ile coğrafi işaretler söz konusu olduğunda da gündeme gelebilir.

6. Sonuç

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 2024/5719 E. – 2025/4054 K. sayılı kararı, 1 Temmuz 2012 sonrasında gerçekleşen tescilli marka ve tasarım ihlallerinde artık SMK dışında TTK’nın haksız rekabet hükümlerinin uygulanamayacağını kararlılıkla ortaya koymaktadır. Kanun koyucunun 6102 sayılı TTK ile getirdiği düzenleme değişikliğinin on üç yıl sonra nihayet tam anlamıyla uygulamaya aktarıldığı bu karar; hak sahiplerini ve hukukçuları dava stratejilerini gözden geçirmeye zorlamaktadır.

Tescilli sınai hak sahipleri; tazminat, el koyma, imha ve cezai talepleri bakımından SMK’nın sağladığı kapsamlı güvenceye dayanmaya devam edebilecektir. Bununla birlikte, avukatların ve marka vekillerinin dava dilekçelerini ve talep sonuçlarını bu karara göre yeniden gözden geçirmeleri önerilir.

Tescilli marka veya tasarım haklarınızın ihlal edildiğini düşünüyorsanız, SMK kapsamındaki hukuki süreçler ve bu kararın davamıza etkisi hakkında bilgi almak için MIA Hukuk Danışmanlık ile iletişime geçebilirsiniz.

www.miahukukdanismanlik.com.tr | @miahukukvedanismanlik

Karar Künyesi

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2024/5719, K. 2025/4054, T. 04.06.2025

Mahkeme: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi (2022/16 E., 2024/1070 K.)

İlk Derece: İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi (2019/78 E., 2021/190 K.)

Kaynakça

SULUK, Cahit / KARASU, Rauf / NAL, Temel; Fikri Mülkiyet Hukuku, Ankara 2022.

BOZBEL, Savaş; Fikri Mülkiyet Hukuku, İstanbul 2015.

NOMER ERTAN, Füsun / HELVACI, Mehmet / KAYA, Arslan / ÜLGEN, Hüseyin; Ticari İşletme Hukuku, İstanbul 2022.

ARKAN, Sabih; Ticari İşletme Hukuku, Ankara 2024.

6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu (SMK), Resmî Gazete 10.01.2017.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (TTK), Resmî Gazete 14.02.2011.

Yargıtay, 11. Hukuk Dairesi, E. 2024/5719, K. 2025/4054, T. 04.06.2025

11. Hukuk Dairesi 2024/5719 E., 2025/4054 K.
MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
SAYISI: 2022/16 Esas, 2024/1070 Karar
HÜKÜM: Kabul
İLK DERECE MAHKEMESİ: İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi
SAYISI: 2019/78 E., 2021/190 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
KARAR
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin soğutma sistemleri imalatı üzerine faaliyet gösterdiğini, 2015/… numaralı soğutma ünitesi tasarımının adına tescilli olduğunu, davalının ise müvekkiline ait söz konusu tasarımının birebir aynısını kullandığını ve üreterek sattığını, davalının eylemlerinin müvekkilinin tasarım hakkından kaynaklanan haklarını ihlal ettiğini ve haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek davalının tasarım ihlalinin ve haksız rekabetin tespitine ve engellenmesine şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminat ve 10.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, aşamalarda maddi tazminat talebini ıslah etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının tasarım tescili aldığını iddia ettiği ürünün …’den ithal edildiğini, dolayısıyla müvekkili tarafından davacının tasarım hakkının ihlal edilmediğini, kaldı ki müvekkiline ait ürünün boyutları ile davacı ürünün boyutlarının aynı olmadığını, her iki ürün üzerinde iddia edildiği gibi kullanıcılar nezdinde bir ayniyet bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ürünlerinin davacıya ait 2015/… tasarımı ile genel izlenim itibari ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu ve davacı tasarımına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğu, davacının 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (SMK) 151/2-b maddesi uyarınca yoksun kalınan kazancı ve SMK’nın 149/1-ç maddesi uyarınca manevi tazminat isteyebileceği gerekçesiyle davacının davasının kabulü ile davalıya ait ep 60/3 ve ep 60/2 ürünlerin davacının 2015/… numaralı tasarımına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine ve engellenmesine, 35.537,54 TL maddi tazminatın ve 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Hüküm, taraf vekillerince istinaf edilmiştir.
IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine, davacının, her biri ayrı bir davaya konu olabilecek istemlerini tek bir dava içinde talep etmiş olmasının davaların yığılması niteliğinde olduğu, istemlerin her biri için ayrı ayrı vekalet ücreti takdiri gerektiği gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf isteminin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Dava ve Hukuki Nitelendirme
Dava, tasarım hakkının ihlali ve haksız rekabetin tespiti, men’i, sonuçlarının ortandan kaldırılması ile maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
1.İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun’un 369/1 hükmü ve 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2.Mahkemece davalının kullanımlarının tasarım hakkına tecavüzün yanı sıra haksız rekabet de oluşturduğu benimsenerek tescilli tasarımın kümülatif olarak korunması cihetine gidilmişse de; bilindiği üzere kümülatif koruma, bir fikri ürünün birden çok mevzuatın koruma şartlarını aynı anda taşıması halinde o mevzuatların tamamı ile korunabilmesidir. Yani, bir fikri ürünün birden çok mevzuatın koruma şartlarını taşıması halinde hak sahibinin her bir yasal düzenlemeye birlikte dayanarak koruma talebinde bulunması ve mahkemelerce de eş zamanlı olarak her bir mevzuat hükümleri ile hak sahibinin tatmin edilmesidir (SULUK, Cahit/ KARASU, Rauf/NAL, Temel; Fikri Mülkiyet Hukuku, Ankara 2022, s. 20-21; Savaş, Bozbel, Fikri Mülkiyet Hukuku, İstanbul 2015, s.9). Diğer bir ifade ile somut davada olduğu gibi tasarımın izinsiz kullanılmasının hem tasarım hakkına tecavüz davasına, hem haksız rekabet davasına konu edilmesi ve mahkemece de her iki müessese kapsamında taleplerin kabul görmesi kümülatif koruma olarak tanımlanmaktadır.
Tescilli haklar bakımından ise ilke olarak sadece ilgili özel düzenleme uygulama alanı bulacaktır. Bununla birlikte özel düzenlemede haksız rekabete ilişkin hükümlerin uygulanacağına ilişkin açık bir hüküm bulunması halinde yine haksız rekabete dair düzenlemelerin de devreye gireceği tartışmasızdır.
Somut olay bakımından Dairemizin eski uygulamasına esas teşkil eden mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun (6762 sayılı TTK) 57. maddesinin beşinci fıkrasında ad, unvan, marka, işaret gibi tanıtma vasıtalarının iltibasa meydan verebilecek surette kullanılmasının da haksız rekabet hallerinden olduğu düzenlenmişti. Bu kapsamda tescilli marka ve tasarım haklarının bu şekilde kullanılmasının marka ve tasarım hakkına tecavüz ile birlikte haksız rekabeti de oluşturduğu, anılan haklara tecavüz ve haksız rekabetin kesiştiği alanda hem özel hükümler hem de haksız rekabet hükümleri ile kümülatif korunması gerektiği Daire uygulaması haline gelmişti. Başlangıçta kümülatif korumanın benimsenmiş olması, 6762 sayılı TTK’da yer alan bu düzenlemeden kaynaklanmaktaydı. Ancak 1 Temmuz 2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nda (6102 sayılı TTK), 6762 sayılı TTK’da değinilen hükmün yerine getirilen 55. maddenin birinci fıkrasının (a) bendinin 4. alt bendinde, “ad, unvan, marka, işaret gibi tanıtma vasıtaları” ibaresine yer verilmemiştir. Anılan iki hüküm karşılaştırıldığında 6762 sayılı TTK’nın 57. maddesinin beşinci fıkrası “Başkasının emtiası, iş mahsulleri, faaliyeti veya ticaret işletmesiyle iltibaslar meydana getirmeye çalışmak veya buna müsait bulunan tedbirlere başvurmak, hususiyle başkasının haklı olarak kullandığı ad, unvan, marka, işaret gibi tanıtma vasıtalarıyla iltibasa meydan veren malları, durumu bilerek veya bilmeyerek, satışa arz etmek veya şahsi ihtiyaçtan başka her ne sebeple olursa olsun elinde bulundurmak” şeklinde olmasına rağmen, yerine ikame edilen 6102 sayılı TTK’nın 55. maddenin birinci fıkrasının (a) bendinin 4. alt bendi “Başkasının malları, iş ürünleri, faaliyetleri veya işleri ile karıştırılmaya yol açan önlemler almak” şeklindedir.
Görüldüğü üzere yeni hükümde “ad, unvan, marka, işaret gibi tanıtma vasıtaları” ibaresine yer verilmemiştir. Bunun temel nedeni; tescilli işletme adı ve ticaret unvanının 6102 sayılı TTK’nın 50. ve 53. maddeleri arasındaki hükümlerle düzenlenmesi ve dolayısıyla özel koruma getirilmesidir. 6102 sayılı TTK’nın 55. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin 4. alt bendinin gerekçesinde eski hükümden ayrılmanın nedeni “Anılan ayırt edici işaretlere ilişkin karıştırılma koşul, hüküm ve sonuçlarıyla birlikte kendi özel kanun hükmünde kararnamelerinde, yani 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında KHK’da, 554 sayılı Endüstriyel Tasarımların Korunması Hakkında KHK’da, 555 sayılı Coğrafi İşaretlerin Korunması Hakkında KHK’da ve unvanla ilgili olarak 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nda ayrıntılı bir şekilde düzenlenmiştir. Burada tekrar edilmeleri hem gereksizdir, hem de yorum güçlüklerine sebep olmaktadır. Anılan cümle parçalarının burada yer almaları, haksız rekabete ilişkin hükümlerin fikri mülkiyete ilişkin düzenlemelerde kümülatif uygulanması yönünden gerekli görülemez” şeklinde ifade edilmektedir. Bu kapsamda belirtmek gerekirse, kanun koyucunun haksız rekabete ilişkin eski ve yeni hüküm bağlamında anılan gerekçelerle eski hükümden ayrılması ile kümülatif koruma yönünden yukarıda belirtilen özel hükümlerin getirilmesi tescilli marka ve tasarım ile tescilsiz tasarımın tıpkı faydalı model ve patent hakkı gibi sadece 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu (SMK) kapsamında korunmasını yeterli bulduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle artık, 6102 sayılı TTK’nın yürürlüğe girdiği tarihten sonraki olaylara dayalı açılan davalarda, tescilli sınai haklar bakımından sadece özel kanun olan SMK hükümleri uygulanabilecek olup TTK’nın haksız rekabet hükümlerinin anılan özel hükümler yanında ve aynı anda uygulanması söz konusu olamayacaktır. Diğer bir ifade ile bu kapsamda kümülatif koruma uygulanmayacaktır (NOMER ERTAN, Füsun/HELVACI, Mehmet/KAYA, Arslan/ÜLGEN, Hüseyin; Ticari İşletme Hukuku, İstanbul 2022, s. 356 vd.; ARKAN, Sabih; Ticari İşletme Hukuku, Ankara 2024, s.363).
Bu açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde, davacı tasarıma tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti ile önlenmesi taleplerinde bulunmuş, davalı ise davanın reddini istemiştir. Davacının ihlal edildiğini iddia ettiği tasarım Türk Patent ve Marka Kurumu nezdinde tescilli olup SMK ile getirilen özel hükümler haksız rekabet hukukunu da kapsayacak şekilde ve haksız rekabete göre daha üstün koruma getirerek düzenlendiğinden, tasarımın koruma alanı ile haksız rekabetin koruma alanının kesişmiş olduğu dava konusu olayda, yalnızca özel hükümler uygulama alanı bulacağından, özel hükmün yanında haksız rekabete ilişkin hükümlerin uygulanmasını gerektirir herhangi bir kanun hükmü de olmadığından, özel kanunla birlikte eş zamanlı olarak haksız rekabet hükümlerinin de uygulanmasının hukuki dayanağı bulunmamaktadır.
Hal böyle olunca, Dairemizin daha önceki bazı kararlarında da benimsediği üzere (Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 14.03.2022 gün ve 2019/5189-… sayılı, yine 22.04.2021 gün ve 2021/89-… sayılı kararları) somut olay bakımından, SMK ile haksız rekabet hükümlerinin birlikte uygulanmasını gerektiren kümülatif korumanın uygulama alanı kalmadığı gözetilerek talebin, haksız rekabetin tespiti ve men’ine dair kısmı yönünden ret kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK’nın 370/2 hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.
VI.
SONUÇ:
Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bent uyarınca davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesinin hüküm fıkrasının 2-a maddesi 1 inci fıkrasında yer alan “ve haksız rekabet” ile dokuzuncu fıkrasında yer alan “ve haksız rekabetin” ibaresinin çıkartılarak kararın bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Kararı İndirmek İçin Tıklayınız :

İndir

The post SINAİ MÜLKİYET HUKUKUNDA KÜMÜLATİF KORUMA first appeared on Mia Hukuk Danışmanlık.

Marka Hakkına Tecavüz Dava Dilekçesi

Meryem AYIK — Sun, 15 Mar 2026 19:44:56 +0000

Bizim milletimizin adalet düzeyi,
başka milletlerin adaletinden
aşağı kalamaz.
M.Kemal Atatürk

Marka Tecavüzü Dava Dilekçesi

[TARİH]

T.C.

BURSA

NÖBETÇİ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİNE

(FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Tedbir Taleplidir.

DAVACI	[DAVACI ADI / TİCARET ÜNVANI] [VERGİ NO / T.C. KİMLİK NO] [DAVACI TAM ADRESİ]
VEKİLİ	Av. Meryem AYIK (Adres Antettedir.)
DAVALI	[DAVALI ADI / TİCARET ÜNVANI] [VERGİ NO] [DAVALI TAM ADRESİ]
KONU	Davalıya ait [MARKA ADI / TESCİL NO] ibareli markanın müvekkil markasına MARKA HAKKINA TECAVÜZ TEŞKİL ETTİĞİNİN TESPİTİ, TECAVÜZÜN MEN’İ VE DEF’İ ile [MİKTAR TL] maddi ve [MİKTAR TL] manevi tazminatın [İHTARNAME TARİHİ]‘ten itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsili talebinden ibarettir.

AÇIKLAMALAR :

MÜVEKKİL MARKA VE TESCİL HAKKI HAKKINDA

Müvekkil [DAVACI ADI], Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) nezdinde [MARKA ADI / TESCİL NUMARASI] ibareli markasını tescil ettirmiş olup söz konusu marka, [TESCİL TARİHİ] tarihinde [İLGİLİ NİCE SINIFLARI] sınıflarında hüküm ifade etmektedir.

Müvekkil firmamız, [KURULUŞ/KULLANIM BAŞLANGIÇ YILI] yılına dayanan deneyimi ve köklü geçmişiyle sektördeki başarısını sürdürmüştür. Müvekkilimiz, bu tarihten beri markasını ilgili sektörde kesintisiz kullanmakta olup, markanın uzun süreli, yaygın ve tanınmış kullanımı nedeniyle tescil tarihinden önceye dayanan öncelik hakkı ve hukuki himayesi sabittir.

İşbu davaya konu müvekkil firma markası, [KULLANIM BAŞLANGIÇ YILI] yılından bu yana fiilen kullanılmakta olup bu tarih itibarıyla ilgili sektörde tanınmışlık ve ciddi pazar payı elde etmiştir.

DAVALININ TECAVÜZ TEŞKİL EDEN EYLEMLERİ

Davalı [DAVALI ADI/ÜNVANI], müvekkilimize ait [MARKA ADI] ibareli tescilli markayı izinsiz olarak ticari faaliyetlerinde kullanmaya başlamıştır.

Davalının söz konusu kullanımı; ürün ambalajlarında, tabela ve tanıtım materyallerinde, internet sitesi ve sosyal medya hesaplarında tespit edilmiştir. Bu husus [TARİH] tarihli [DELİL TÜRÜ: fotoğraf / noter tespiti / ekran görüntüsü] ile belgelenmiş olup delil olarak sunulmaktadır.

Davalının kullandığı işaret, müvekkile ait tescilli marka ile yazılış, söyleyiş ve görsel kullanım bakımından karıştırılma ihtimali yaratacak düzeyde benzerlik taşımaktadır. Bu durum, SMK m. 7/2-b kapsamında açık bir tecavüz oluşturmaktadır.

Davalının söz konusu eylemleri, müvekkilin müşteri tabanında yanılgıya ve ticari itibar kaybına yol açmaktadır. Müvekkilimizin daimî müşterileri olan tüketiciler, davalının ürünlerinin müvekkil firma tarafından sunulduğunu düşünerek yanılgıya düşmekte; bu sayede müvekkil firmanın kalite standartlarının dışındaki ürünleri satın almaktadır.

İHTARNAME

İyi niyetimizin bir göstergesi olarak davalıya, [İHTARNAME TARİHİ] tarihli [NOTER ADI / YEVMİYE NO] ihtarname keşide edilmiş; ihlale konu kullanımın ivedilikle durdurulması talep edilmiştir. Ancak bu ihtarnameye herhangi bir olumlu geri dönüş alınamamış ve ihlaller devam etmiştir.

HUKUKİ DAYANAK
SMK m. 7: Tescil, marka sahibine inhisari kullanım hakkı tanır. Üçüncü kişilerin izinsiz kullanımını engeller.
SMK m. 29: İzinsiz kullanım marka hakkına tecavüz oluşturur.
SMK m. 30: Marka hakkına tecavüz aynı zamanda suç oluşturur; hapis ve adli para cezası öngörülmüştür.
SMK m. 32: Tespit, men, durdurma, toplatma/imha ve tazminat talepleri bu madde kapsamındadır.
SMK m. 149-151: Sınai mülkiyet hakkına tecavüz halinde hak sahibinin tazminat talep hakkı düzenlenmiştir.
SMK m. 155: Tescilli marka hakkı sahibi, önceki rüçhan tarihine sahip hak sahiplerinin açtığı tecavüz davasında kendi tescilini savunma gerekçesi olarak ileri süremez.
HMK m. 389 vd.: Dava sonuçlanana kadar ihtiyati tedbir kararı verilebilir.
TBK m. 49 ve 58: Maddi ve manevi tazminat talepleri bu hükümlere dayanmaktadır.
TTK m. 54-55: Davalının eylemleri haksız rekabet hükümlerini de ihlal etmektedir.
TAZMİNAT TALEBİMİZ BULUNMAKTADIR.

Davalının, müvekkile ait tescilli markaya benzer ibareyi herhangi bir izin ya da lisansa dayanmaksızın ve açık biçimde müvekkil markasını taklit eder şekilde kullanması, marka hakkına açık ve ağır bir tecavüz teşkil etmektedir. Bu fiiller müvekkilin ticari faaliyetlerini, pazardaki konumunu ve marka değerini doğrudan olumsuz etkilemiştir.

Müvekkil, bu sebeple ciddi düzeyde ticari zarara uğramış olup zararın miktarı yargılama sırasında yapılacak bilirkişi incelemesi ile net şekilde ortaya konabilecektir. Ancak sonradan artırmak üzere şimdilik, maddi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmekteyiz.

Davalı tarafın eylemleri yalnızca maddi zarara değil, aynı zamanda müvekkilin kurumsal itibarı, marka değeri ve sektördeki saygınlığına zarar verecek düzeyde manevî bir zarar doğurmuştur. Bu nedenle, [MİKTAR TL] manevi tazminatın da davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmekteyiz.

Sınai mülkiyet hakkı tecavüze uğrayan hak sahibinin ileri sürebileceği talepler, SMK m. 149’da düzenlenmiştir. Buna göre müvekkilimiz, SMK m. 149/1-g uyarınca, davalıdan maddi ve manevi tazminat talep etme hakkına sahiptir.

Mahkemenizce SMK m. 150/3 kapsamında davalıya ait ticari defterlerin celbini de talep ederiz.

İHTİYATİ TEDBİR TALEBİMİZ BULUNMAKTADIR.

Davalı taraf, müvekkil adına tescilli markayı herhangi bir kullanım hakkı veya hukuki yetkisi olmaksızın ticari faaliyetleri kapsamında yoğun şekilde kullanmaktadır. Bu kullanım; davalı işyerinin tabelasında, ürün ambalajlarında, etiketlerde, broşür ve reklam materyallerinde, sosyal medya hesaplarında açık biçimde görülmektedir.

Davalının markayı ticaret alanında bu biçimde kullanmaya devam etmesi, müvekkilin pazardaki konumuna, müşteri çevresine ve ticari itibarına telafisi güç zararlar vermektedir. Delillerin ortadan kaldırılması ve tecavüz fiillerinin sürdürülmesi riski bulunduğundan, telafisi güç ve imkânsız zararların doğması kuvvetle muhtemeldir.

Bu çerçevede, mahkemenizce verilecek ihtiyati tedbir kararının, teminatsız olarak uygulanmasına karar verilmesini de talep etmekteyiz (HMK m. 389 vd.).

HUKUKSAL NEDENLER: 6769 sayılı SMK, Türk Ticaret Kanunu, HMK ve ilgili mevzuat.

HUKUKİ DELİLLER :

1) Türk Patent ve Marka Kurumu kayıtları (Davalıya ait markaların mahkemenizce TÜRKPATENT’ten celbini talep ederiz)

2) [DAVACI MARKA TESCİL BELGESİ] (Mahkemenizce TÜRKPATENT’ten celbini talep ederiz)

3) [DELİL TESPİTİ DOSYASI / NOTER TESPİT TUTANAĞI] (Dava dosyasına eklenmesini talep ederiz)

4) [İHTARNAME ve TEBELLÜĞ BELGESİ] (Dilekçemiz ekinde sunulmuştur)

5) [MÜVEKKİL MARKA KULLANIM GÖRSELLERİ VE BELGELERİ] (Dilekçemiz ekinde sunulmuştur)

6) [DAVALI KULLANIM GÖRSELLERİ — SOSYAL MEDYA / İŞYERİ] (Dilekçemiz ekinde sunulmuştur)

7) Arabuluculuk son tutanağı

8) Ticari Defter ve Kayıtlar

9) Ticaret Sicil Gazetesi, Keşif, Bilirkişi, Tanık, Faturalar ve Sair Her Türlü Delil

NETİCE VE TALEP: Yukarıda arz ve izah olunan nedenlerle, fazlaya ilişkin haklarımız saklı kalmak kaydıyla;

1 – – Davamızın kabulü ile talebimiz doğrultusunda ihtiyati tedbire karar verilmesine,

2 – – Davalının müvekkile ait tescilli marka hakkına TECAVÜZÜNÜN TESPİTİ, MEN’İ VE DEF’İne,

3 – – Davalının tecavüz teşkil eden faaliyetleri kapsamındaki tabela, ürün etiketi, ambalaj, internet sitesi ve sosyal medya hesaplarındaki [MARKA/İBARE] kullanımlarının kaldırılmasına ve durdurulmasına,

4 – – Davalıdan fazlaya ilişkin haklarımız saklı kalmak kaydıyla [MİKTAR TL] maddi ve [MİKTAR TL] manevi tazminatın [İHTARNAME TARİHİ]‘ten itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline,

5 – – Yargılama masrafları ile vekâlet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini vekâleten saygılarımızla bilvekale arz ve talep ederiz.

DAVACI VEKİLİ

Av. Meryem AYIK

e-imzalıdır

EK:

1) Vekaletname,

2) [Müvekkil Firma Faaliyet Belgesi ve Marka Kullanım Görselleri],

3) [Marka Tescil Belgesi],

4) [Delil Tespiti / Bilirkişi Dosyası],

5) [İhtarname (noter masrafı ile birlikte)],

6) [Davalı Marka Kullanım Görselleri],

7) Arabuluculuk Son Tutanağı.

Dilekçeyi İndirmek İçin Tıklayınız :

İndir

The post Marka Hakkına Tecavüz Dava Dilekçesi first appeared on Mia Hukuk Danışmanlık.

Marka Tescil Avukatı Bursa

Meryem AYIK — Thu, 12 Mar 2026 13:33:57 +0000

Bizim milletimizin adalet düzeyi,
başka milletlerin adaletinden
aşağı kalamaz.
M.Kemal Atatürk

Marka Tescil Avukatı Bursa

Marka tescil avukatı Bursa arayışındaysanız, bu rehber tescil sürecini, avukat seçiminde dikkat edilmesi gereken kriterleri ve sık yapılan hataları net biçimde ortaya koyuyor.

Marka tescili, yalnızca bir başvuru formunu doldurmaktan ibaret değildir. Yanlış sınıf seçimi, özensiz benzerlik araştırması ya da itiraz sürecinin eksik yönetilmesi; yıllarca süren emekle oluşturulan markanın kaybedilmesine neden olabilir.

Marka tescil avukatı olarak Av. Meryem Ayık Usta, TÜRKPATENT yetkili resmi marka vekili sıfatıyla başvurudan tescil belgesine kadar tüm süreci hata payı sıfıra yakın şekilde yönetmektedir.

Bu rehberde şunları ele alacağız:

Marka tescil avukatı ne iş yapar?
TÜRKPATENT tescil süreci nasıl işler?
Hangi hatalar başvuruyu riske atar?
Nice sınıfları nasıl seçilmeli?
Ret ve itiraz durumlarında ne yapılmalı?

Marka Tescil Avukatı Ne İş Yapar?

Marka tescil avukatı Bursa olarak Av. Meryem Ayık Usta’nın üstlendiği başlıca görevler şunlardır:

Başvuru öncesinde kapsamlı benzerlik araştırması ve risk analizi
Doğru Nice sınıflarının belirlenmesi ve tescil stratejisinin oluşturulması
TÜRKPATENT’e marka tescil başvurusu hazırlama ve sunma
İlan sürecinde itiraz takibi ve savunma dilekçesi yazımı
YİDK (Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu) süreçlerini yürütme
Marka hükümsüzlük ve iptal davalarında mahkemede temsil
Marka hakkına tecavüz davalarında ihtiyati tedbir, tazminat ve cezai şikâyet
Uluslararası marka başvurusu (Madrid Sistemi) danışmanlığı
Marka devir, lisans ve franchising sözleşmeleri hazırlama

Bir marka tescil avukatı, sıradan bir başvuru hizmetinin çok ötesinde; markanızın hem idari hem hukuki boyutlarını bütünleşik biçimde güvence altına alır.

TÜRKPATENT Marka Tescil Süreci: 7 Adımda Tamamı

Pek çok kişi marka tescil sürecinin basit olduğunu düşünür. Oysa her adım kritik hukuki sonuçlar doğurur. Marka tescil avukatı Bursa desteğiyle bu adımlar en güvenli şekilde tamamlanır.

1	Ücretsiz Ön Görüşme ve İhtiyaç Analizi Markanızın niteliği, faaliyet alanınız ve tescil hedefleriniz değerlendirilerek kişiselleştirilmiş strateji oluşturulur.

2	Kapsamlı Benzerlik Araştırması TÜRKPATENT veri tabanında ve uluslararası kayıtlarda benzer markalar taranır; harf, ses, görsel ve kavramsal benzerlik analizi yapılır.

3	Nice Sınıfı Seçimi İşletmenizin mal ve hizmetlerine uygun Nice sınıfları titizlikle belirlenir. Hatalı sınıf seçimi hem koruma boşluğuna hem gereksiz maliyete yol açar.

4	TÜRKPATENT’e Başvuru Marka örneği, başvuru formu ve belgeler eksiksiz hazırlanarak TÜRKPATENT’e sunulur. Resmi ücretler ödenir, başvuru takip numarası alınır.

5	Resmi Marka Bülteninde İlan Başvuru inceleme aşamasını geçtikten sonra iki aylık ilan sürecine girer. Bu süre zarfında üçüncü kişiler itirazda bulunabilir.

6	İtiraz Takibi ve Savunma İtiraz gelirse derhal analiz yapılır; süre içinde gerekçeli savunma dilekçesi TÜRKPATENT’e sunulur. Gerekirse YİDK sürecine taşınır.

7	Tescil Belgesi ve Portföy Takibi İtiraz yoksa ya da itirazlar reddedilirse tescil belgesi düzenlenir. 10 yıllık yenileme ve portföy takibi sürdürülür.

Marka Başvurusunda Sık Yapılan Hatalar

Uzman desteği olmaksızın yapılan başvurularda karşılaşılan hataların büyük çoğunluğu önlenebilir niteliktedir. Marka tescil avukatı ile çalışmanın en önemli faydalarından biri de bu hataları baştan etkisiz kılmaktır.

1. Yetersiz Benzerlik Araştırması

Yalnızca aynı kelime ya da logoyu aramak yetmez. Ses, anlam, görsel ve kavramsal benzerlik kriterleri ayrı ayrı değerlendirilmelidir. Eksik araştırma, itiraz veya ret riskini doğrudan artırır.

2. Hatalı Nice Sınıfı Seçimi

45 ayrı Nice sınıfından yanlış seçim yapmak hem koruma boşluğu hem gereksiz maliyet anlamına gelir. Her sınıf için ayrı başvuru ücreti ödendiğinden fazla sınıf seçmek de ayrı bir risk taşır.

3. Jenerik ya da Tanımlayıcı İfade Kullanımı

“Kaliteli”, “Hızlı”, “Ucuz” gibi tanımlayıcı ifadeler tek başına marka olarak tescil edilemez. Bu nedenle başvuru öncesinde ayırt edicilik analizi yapılması şarttır.

4. İtiraz Süresinin Kaçırılması

TÜRKPATENT’ten gelen bildirimlere itiraz için yasal süre sınırlıdır. Bu sürenin kaçırılması hak kaybına doğrudan yol açar. Marka tescil avukatı Bursa tüm bildirimleri aktif olarak takip eder.

5. Uluslararası Korumayı Ertelemek

Yurt dışı pazarlara açılan işletmeler için ulusal tescil yeterli değildir. Uluslararası pazarda marka hakkının korunmaması, rakiplerin aynı markayı başka ülkelerde tescil ettirmesinin önünü açar.

Nice Sınıfları Nedir? Doğru Sınıfı Nasıl Seçersiniz?

Marka tescilinde en kritik teknik adımlardan biri Nice sınıfı seçimidir. TÜRKPATENT, mal ve hizmetleri 45 farklı sınıfa göre kategorize eder. Markanız yalnızca başvuru yaptığınız sınıflarda koruma altına alınır.

Bazı sık kullanılan sınıflar ve kapsamları şu şekildedir:

Nice Sınıfı	Kapsam (Örnekler)
Sınıf 35	Reklamcılık, iş yönetimi, perakende hizmetler, e-ticaret
Sınıf 36	Sigorta, finans, bankacılık, gayrimenkul hizmetleri
Sınıf 41	Eğitim, öğretim, spor, kültür ve eğlence hizmetleri
Sınıf 42	Bilimsel ve teknolojik hizmetler, yazılım geliştirme
Sınıf 25	Giyim, ayakkabı, baş giysileri
Sınıf 30	Kahve, çay, gıda ürünleri, unlu mamüller

Marka tescil avukatı Bursa olarak Av. Meryem Ayık, işletmenizin mevcut ve planlanan faaliyetlerini analiz ederek doğru sınıfları belirler. Aşırı ya da eksik sınıf seçiminin her ikisi de ayrı riskler taşır.

Ret Nedenleri ve İtiraz Süreçleri

TÜRKPATENT, başvuruyu iki farklı ret gerekçesiyle geri çevirebilir. Marka tescil avukatı bu gerekçeleri başvuru öncesinde analiz ederek riski önemli ölçüde azaltır.

Mutlak Ret

Nispi Ret

• Ayırt edici nitelik taşımama (jenerik ifadeler)

• Mal/hizmetin cinsini, kalitesini belirten işaretler

• Yanıltıcı ya da aldatıcı işaretler

• Kamu düzenine aykırı işaretler

• Daha önce tescil edilmiş ya da başvurusu yapılmış benzer marka

• Tanınmış markalarla karıştırılma ihtimali

• Gerçek hak sahibinin itirazı

• Kötü niyetli başvuru iddiaları

Başvurunuz reddedildiyse ya da üçüncü kişi itirazıyla karşılaştıysanız aşağıdaki yollar açıktır:

TÜRKPATENT’e itiraz dilekçesi sunmak
YİDK nezdinde itirazı devam ettirmek
Ankara Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nde iptal davası açmak

Her aşamada hukuki temsil zorunlu değildir; ancak savunma kalitesi ve başarı oranı açısından marka tescil avukatı Bursa desteği belirleyici fark yaratır.

Markanızı Tescil Ettirdikten Sonra Ne Yapmalısınız?

Tescil belgesi almak sürecin sonu değil, aktif koruma döneminin başlangıcıdır.

İzleme ve ihlal tespiti. Tescilden sonra rakip başvurular ve piyasadaki kullanımlar düzenli olarak izlenir. İhlal tespit edildiğinde ihtarname ya da dava yoluyla müdahale edilir.

Yenileme takibi. Tescil belgesi 10 yıl geçerlidir. Süre dolmadan yenileme yapılmazsa marka koruma kapsamı sona erer. Mia Hukuk & Danışmanlık, müvekkillerin yenileme tarihlerini proaktif biçimde takip eder.

Portföy genişletme. İşletmeniz büyüdükçe yeni ürün ve hizmetler için ek sınıf başvuruları yapılabilir. Uluslararası pazara açılırken Madrid Sistemi üzerinden yurt dışı tescil planlanabilir.

Marka Tescil Avukatı Bursa: Sıkça Sorulan Sorular

Marka tescil başvurusu ne kadar sürer?

İtiraz yaşanmazsa ortalama 12-18 ay içinde tescil belgesi alınır. İtiraz sürecine girilmesi bu süreyi uzatabilir.

Marka tescili olmadan da marka hakkım var mı?

Türk hukukunda marka hakkı kullanıma değil tescile dayanır. Tescilsiz kullanım, belirli koşullarda sınırlı koruma sağlayabilse de tescilli marka karşısında yetersiz kalır.

Aynı marka farklı sektörlerde başkası tarafından tescil edilebilir mi?

Evet. Marka tescili sınıf bazlıdır. Farklı bir sınıfta benzer marka tescil edilebilir; ancak tanınmış markalar tüm sınıflarda koruma altındadır.

Başvuruya itiraz geldiyse ne kadar sürem var?

İtiraz bildiriminden itibaren yasal yanıt süresi sınırlıdır. Bu süreyi kaçırmamak için marka tescil avukatı Bursa ile derhal iletişime geçmeniz kritik önem taşır.

Marka tescili için Bursa’da olmak şart mı?

Hayır. Mia Hukuk & Danışmanlık, Türkiye genelindeki tüm müvekkillere online danışmanlık kanalıyla hizmet sunmaktadır.

Markanın yurt dışında da korunması mümkün mü?

Evet. Madrid Sistemi aracılığıyla 130’dan fazla ülkede tek başvuruyla uluslararası marka tescili yapılabilir. Marka tescil avukatı Bursa olarak bu süreç de Mia Hukuk & Danışmanlık tarafından yönetilmektedir.

Sonuç: Doğru Marka Tescil Avukatı Seçimi

Marka tescili; doğru yapıldığında işletmenizin en değerli yatırımlarından biri, yanlış yapıldığında ise yıllarca sürecek hukuki sorunların kaynağı olabilir.

Doğru marka tescil avukatı Bursa seçimi için şu kriterlere dikkat edin:

TÜRKPATENT’e kayıtlı resmi marka vekili olması
Baroya kayıtlı avukat sıfatıyla yargısal temsil yetkisi
Marka hukukuna odaklanmış güncel uzmanlık
Hem idari hem dava süreçlerini tek elden yönetme kapasitesi
Uluslararası marka başvurusu deneyimi

Av. Meryem Ayık Usta, tüm bu kriterleri karşılayan marka tescil avukatı Bursa ve TÜRKPATENT yetkili resmi marka vekilidir. Markanıza ilişkin sorularınız için ücretsiz ön görüşme talebinde bulunabilirsiniz.

The post Marka Tescil Avukatı Bursa first appeared on Mia Hukuk Danışmanlık.

Bursa Marka Vekili

Meryem AYIK — Thu, 12 Mar 2026 13:10:27 +0000

Bizim milletimizin adalet düzeyi,
başka milletlerin adaletinden
aşağı kalamaz.
M.Kemal Atatürk

Bursa Marka Vekili

Bursa marka vekili arayışında olan işletme sahipleri ve girişimciler için bu rehber; marka vekilinin ne iş yaptığını, tescil sürecini ve TÜRKPATENT yetkili bir vekille çalışmanın neden önemli olduğunu açıklıyor.

Marka tescili, işletmenizin kimliğini ve ticari değerini koruyan en temel hukuki adımlardan biridir. Ancak bu sürecin doğru yönetilmesi, uzmanlık ve strateji gerektirir. Bursa’da marka vekili olarak Av. Meryem Ayık Usta, TÜRKPATENT tarafından yetkilendirilmiş resmi marka vekili sıfatıyla marka tescil başvurusundan itiraz süreçlerine kadar her aşamada yanınızdadır.

Bu yazıda şu konuları ele alacağız:

Marka vekili ne iş yapar?
Resmi marka vekili ile avukat arasındaki fark nedir?
TÜRKPATENT marka tescil süreci nasıl işler?
Marka vekili seçerken nelere dikkat edilmeli?
Sıkça sorulan sorular

Bursa Marka Vekili Ne İş Yapar?

Bursa marka vekili, TÜRKPATENT nezdinde marka tescil başvuruları ve ilgili idari süreçleri yürütmek üzere yetkilendirilmiş kişidir. Marka vekilinin temel görevleri şunlardır:

Marka benzerlik araştırması ve risk analizi yapma
Doğru Nice sınıflarını belirleyerek tescil stratejisi oluşturma
TÜRKPATENT’e marka tescil başvurusu hazırlama ve sunma
Başvuruya gelen itirazlara karşı savunma dilekçesi yazma
YİDK (Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu) süreçlerini yürütme
Marka yenileme, devir ve lisans işlemlerini takip etme
Uluslararası marka başvurularında (Madrid Sistemi) danışmanlık verme

Bursa’da marka vekili ile çalışmak, tescil sürecinin en başından itibaren uzman yönetimle ilerlemesini sağlar. Bu da olası itiraz ve ret kararlarını önemli ölçüde azaltır.

Resmi Marka Vekili ile Marka Avukatı Arasındaki Fark

Bu iki kavram sıklıkla karıştırılır. Aralarındaki farkı bilmek, ihtiyacınıza uygun uzmanı seçmek açısından önemlidir.

Resmi marka vekili, TÜRKPATENT’e kayıtlı ve sadece idari süreçlerde yetkili kişidir. Her avukat otomatik olarak marka vekili sayılmaz; bunun için TÜRKPATENT’e ayrıca kayıt olmak gerekir.

Marka avukatı ise hem idari hem de yargısal süreçlerde temsil yetkisine sahiptir. Mahkemede dava açabilir, savunma yapabilir ve cezai şikâyette bulunabilir.

Özellik	Marka Vekili	Marka Avukatı
TÜRKPATENT başvurusu
İtiraz dilekçesi yazımı
YİDK süreçleri
Mahkemede temsil	✗
Tecavüz davası açma	✗
Cezai şikâyet	✗
Tazminat davası	✗

Av. Meryem Ayık Usta, her iki yetkiyi birden taşıyan nadir uzmanlardandır. Bursa marka vekili sıfatıyla idari süreçleri, avukatlık yetkisiyle yargısal süreçleri tek elden yönetir. Müvekkiller farklı uzmanlarla çalışmak zorunda kalmaz.

TÜRKPATENT Marka Tescil Süreci: Adım Adım

Marka tescili basit bir işlem gibi görünse de her aşamanın kritik hukuki sonuçları vardır. Bursa marka vekili desteğiyle süreç en güvenli şekilde tamamlanır.

1	Ücretsiz Ön Görüşme Markanız hakkında ihtiyaç analizi yapılır. Online veya yüz yüze görüşme seçeneği sunulmaktadır.

2	Marka Araştırması TÜRKPATENT ve uluslararası veri tabanlarında kapsamlı benzerlik araştırması yapılır; risk analizi hazırlanır.

3	Nice Sınıfı Seçimi ve Strateji İşletmenizin faaliyet alanına göre doğru mal ve hizmet sınıfları belirlenerek başvuru stratejisi oluşturulur.

4	TÜRKPATENT’e Başvuru Başvuru formu ve ekleri eksiksiz hazırlanarak TÜRKPATENT’e sunulur; resmi ücretler ödenir.

5	İlan ve İtiraz Takibi Resmi Marka Bülteninde ilan sonrası 2 aylık itiraz süreci yakından takip edilir; itiraz gelirse savunma dilekçesi hazırlanır.

6	Tescil Belgesi Teslimi İtiraz yoksa ya da itirazlar reddedilirse tescil belgesi düzenlenir; yenileme ve portföy takibi sürdürülür.

Marka Tescili Olmadan Çalışmanın Riskleri

Pek çok işletme sahibi marka tescilini erteleme eğilimindedir. Oysa tescilsiz marka kullanımı ciddi riskler taşır.

Markanızı başkası tescil edebilir. Türk hukukunda marka hakkı kullanıma değil tescile dayanır. Yıllarca kullandığınız markayı başkası tescil ettirip sizden hak talep edebilir.

İtirazla karşılaşabilirsiniz. Başkasının daha önce tescil ettirdiği markaya benziyorsanız, tescil başvurunuz reddedilebilir veya kullanımınız durdurmak zorunda kalabilirsiniz.

Tecavüz davası riski. Tescilsiz markanız, başkasının tescilli markasıyla benzerlik taşıyorsa sizden kullanımı durdurmanız istenebilir; tazminat davası açılabilir.

Bu risklerin tamamından korunmanın en etkin yolu, bursa marka vekili desteğiyle markanızı bir an önce tescil ettirmektir.

Marka İtirazı Geldi: Ne Yapmalısınız?

Marka tescil başvurunuzun Resmi Marka Bülteninde ilanının ardından 2 aylık itiraz süresi içinde üçüncü kişiler itirazda bulunabilir. Bu durumda yapılması gerekenler şunlardır:

İtirazın hukuki gerekçelerini analiz etme
Savunma stratejisini ve delilleri belirleme
Süre içinde gerekçeli savunma dilekçesi hazırlama ve TÜRKPATENT’e sunma
Gerekirse YİDK nezdinde itirazın devamını takip etme
YİDK kararı aleyhine ise Ankara Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’ne iptal davası açma

İtiraz sürecinde her gün kritik önem taşır. Bursa marka vekili Av. Meryem Ayık, itiraz bildiriminden itibaren derhal harekete geçerek müvekkillerini korur.

Uluslararası Marka Tescili: Madrid Sistemi

Ürün ya da hizmetlerinizi yurt dışında sunuyorsanız, markanızın uluslararası koruması da gündemize girer. Madrid Sistemi ile 130’dan fazla ülkede tek başvuruyla marka tescili yapılabilir.

Bu sistemin avantajları şunlardır:

Tek başvuru ile çoklu ülke koruması
Merkezi yönetim: yenileme, değişiklik ve genişletme işlemleri tek merkezden
Ulusal başvurulara kıyasla daha düşük toplam maliyet

Mia Hukuk & Danışmanlık, uluslararası marka başvuruları konusunda da danışmanlık sunmaktadır. Bursa marka vekili olarak Av. Meryem Ayık, yerli ve yabancı müvekkillere bu alanda da hizmet vermektedir.

Marka Vekili Seçerken Nelere Dikkat Etmelisiniz?

Doğru bursa marka vekili seçimi, markanızın uzun vadeli koruması için belirleyici öneme sahiptir. Şu kriterlere dikkat etmenizi öneririz:

TÜRKPATENT’e kayıtlı resmi marka vekili olması
Aynı zamanda baroya kayıtlı avukat olması (yargısal süreçler için)
Marka hukukuna odaklanmış güncel uzmanlık
Uluslararası marka başvurusu deneyimi
Şeffaf iletişim ve süreç takibi

Av. Meryem Ayık Usta, tüm bu kriterleri karşılayan Bursa marka vekili ve marka avukatıdır. TÜRKPATENT yetkili resmi marka vekili sıfatıyla hem idari hem yargısal süreçleri tek elden yönetmektedir.

Bursa Marka Vekili: Sıkça Sorulan Sorular

Marka vekili olmadan marka tescili yapılabilir mi?

Türkiye’de yaşayan gerçek ve tüzel kişiler, marka tescil başvurusunu TÜRKPATENT’e doğrudan yapabilir. Türkiye’de yerleşik olmayan başvuru sahipleri ise resmi marka vekili atamak zorundadır. Ancak tescil sürecinin hatasız yönetilmesi, uzman desteği olmaksızın oldukça güçtür.

Marka tescil başvurusu ne zaman yapılmalıdır?

Mümkün olan en erken aşamada yapılmalıdır. İşletmeniz henüz kurulum aşamasındayken bile marka başvurusu yapılabilir. Tescil tarihi, üçüncü kişilere karşı hakkın başlangıç tarihidir.

Başvurumun reddedilme ihtimali var mı?

Evet. Mutlak ya da nispi ret nedenleri söz konusuysa TÜRKPATENT başvuruyu reddedebilir. Bu riski azaltmanın en etkili yolu, başvuru öncesinde kapsamlı benzerlik araştırması ve doğru sınıf seçimidir. Bursa marka vekili desteğiyle bu risk önemli ölçüde azaltılır.

Marka tescili ne kadar sürer?

İtiraz yaşanmazsa ortalama 12 ila 18 ay sürer. İtiraz sürecine girilirse bu süre uzayabilir. Süreç boyunca bursa marka vekili tüm aşamaları aktif olarak takip eder.

Marka yenileme ne zaman yapılmalıdır?

Tescil belgesi 10 yıl geçerlidir. Süre dolmadan yenileme başvurusu yapılmazsa marka sicilden terkin edilir. Mia Hukuk & Danışmanlık, müvekkillerin yenileme tarihlerini takip ederek zamanında uyarı yapar.

Bursa dışından da hizmet alabilir miyim?

Evet. Mia Hukuk & Danışmanlık, Türkiye genelindeki tüm müvekkillere online danışmanlık kanalıyla hizmet sunmaktadır.

Sonuç: Bursa’da Marka Vekili Seçimi

Marka tescili, işletmenizin en değerli yatırımlarından biridir. Doğru bursa marka vekili ile çalışmak; tescil sürecini hızlandırır, olası itiraz ve ret kararlarını minimize eder, haklarınızı uzun vadede güvence altına alır.

Av. Meryem Ayık Usta, TÜRKPATENT yetkili bursa marka vekili ve marka avukatı olarak markanızın tescilinden korunmasına kadar tüm süreci tek elden yönetmektedir. Markanıza ilişkin sorularınız için ücretsiz ön görüşme talebinde bulunabilirsiniz.

Markanızı Tescil Ettirmek İçin İlk Adımı Atın

TÜRKPATENT yetkili resmi marka vekili Av. Meryem Ayık ile iletişime geçin.

0546 972 72 99 | miahukukdanismanlik.com.tr/online-danismanlik

The post Bursa Marka Vekili first appeared on Mia Hukuk Danışmanlık.

ABAD “ULTRA” Kararı (T-170/23) ve Türk Hukuku Işığında Değerlendirme

Meryem AYIK — Fri, 27 Feb 2026 11:33:51 +0000

Bizim milletimizin adalet düzeyi,
başka milletlerin adaletinden
aşağı kalamaz.
M.Kemal Atatürk

ABAD “ULTRA” Kararı (T-170/23) ve Türk Hukuku Işığında Değerlendirme

Övgü Niteliğindeki İbarelerin Ayırt Ediciliği, Mutlak Ret Sebepleri ve SMK ile Mukayeseli Analiz

I. Giriş

Avrupa Birliği marka hukukunda ayırt edicilik, markanın temel fonksiyonu olan ticari kaynağı gösterme işlevinin gerçekleşip gerçekleşmediği üzerinden değerlendirilir. Özellikle “ultra”, “extra”, “super”, “premium” gibi övgü (laudatory) veya promosyonel içerikli ibareler, mutlak ret sebepleri kapsamında sıklıkla tartışma konusu olmaktadır.

AB Genel Mahkemesi’nin 12 Haziran 2024 tarihli ve T-170/23 sayılı “ULTRA” kararı, bu bağlamda tek kelimelik ve süperlatif çağrışım taşıyan bir ibarenin, bira (Nice Sınıf 32) bakımından ayırt edici karakter taşıyıp taşımadığına ilişkin önemli tespitler içermektedir. Karar, yalnızca Avrupa Birliği marka hukuku açısından değil; 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu (SMK) çerçevesinde Türk hukuku bakımından da dikkat çekici paralellikler barındırmaktadır.

II. Kararın Özeti: “Ultra” Kaynak Gösterir mi, Üstünlük Mü İfade Eder?

Somut olayda, 2002 yılında tescil edilmiş bulunan “ULTRA” ibareli figuratif Avrupa Birliği markasının, bira malları bakımından ayırt edici nitelikten yoksun olduğu iddia edilmiştir. EUIPO Temyiz Kurulu ise, söz konusu işaretin tek başına kullanıldığında belirli bir anlam içermediği, esasen bir ön ek olarak işlev gördüğü ve başka bir kelime ile birleşmediği sürece doğrudan övgü veya kalite çağrışımı yaratmadığı gerekçesiyle ayırt edici karakter taşıdığı sonucuna varmıştır.

Buna karşılık Genel Mahkeme, Temyiz Kurulu’nun bu değerlendirmesini isabetli bulmamış ve “ultra” ibaresinin ilgili kamu nezdinde “olağan olanın ötesinde”, “aşırı”, “üstün” ya da “extreme” gibi anlamlar taşıdığını, dolayısıyla ürünün kalitesine yönelik açık bir övgü mesajı içerdiğini tespit etmiştir. Mahkeme’ye göre bu tür bir kullanım, tüketici tarafından ticari kaynağı gösteren bir işaret olarak değil, ürünün üstün niteliklerini vurgulayan bir promosyon ifadesi olarak algılanmaktadır. Ayrıca, markanın figuratif sunumunun basit ve sıradan nitelikte olduğu, kelime unsurunun taşıdığı promosyon karakterini bertaraf edecek derecede ayırt edicilik kazandırmadığı belirtilmiştir. Bu gerekçelerle Mahkeme, Temyiz Kurulu kararını iptal etmiştir.

III. AB Marka Hukuku Çerçevesi

Kararın dayanağını oluşturan hüküm, 40/94 sayılı Tüzük m.7(1)(b)’dir (güncel karşılığı 2017/1001 sayılı Tüzük m.7(1)(b)). Bu hüküm uyarınca:

Ayırt edici karakterden yoksun işaretler tescil edilemez.

AB içtihadında ayırt edicilik, ortalama tüketicinin işareti ilgili mal veya hizmetlerin belirli bir teşebbüsten kaynaklandığını gösterecek bir işaret olarak algılayıp algılamadığı üzerinden değerlendirilir.

Övgü niteliğindeki ibareler bakımından AB yargısı, şu temel ayrımı yapmaktadır:

İşaret yalnızca reklam mesajı olarak algılanıyorsa → ayırt edicilik yoktur.
İşaret, reklamsal anlam taşısa dahi, ayrıca kaynak gösterme işlevi üstlenebiliyorsa → tescil mümkündür.

ULTRA kararında Mahkeme, işaretin ikinci kategoriye girmediğini kabul etmiştir.

IV. SMK m.5/1(b) ile Mukayeseli Değerlendirme

Türk marka hukukunda ayırt edicilikten yoksun işaretler, SMK m.5/1(b) uyarınca mutlak ret sebebidir:

“Herhangi bir ayırt edici niteliğe sahip olmayan işaretler” marka olarak tescil edilemez.

Ayrıca SMK m.5/1(c) kapsamında, mal veya hizmetlerin niteliğini, kalitesini veya diğer özelliklerini belirten işaretler de tescil dışıdır.

ULTRA kararındaki değerlendirme, Türk hukuku bakımından özellikle iki noktada karşılık bulmaktadır:

1. Övgü İbarelerinin Ayırt Ediciliği

Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) uygulamasında da “super”, “extra”, “premium”, “ultra” gibi kalite veya üstünlük ifade eden kelimeler, tek başına kullanıldığında çoğunlukla ayırt edici nitelikten yoksun kabul edilmektedir.

Yargıtay içtihatlarında da, ortalama tüketicinin algısı esas alınmakta ve işaretin ticari kaynağı göstermekten ziyade kalite veya üstünlük mesajı vermesi hâlinde ayırt edicilik reddedilmektedir.

Bu yönüyle ULTRA kararı ile Türk uygulaması arasında güçlü bir paralellik bulunmaktadır.

2. Serbest Kullanım İlkesi

SMK m.5/1(c)’nin arkasında yatan temel prensip, belirli ifadelerin tüm tacirler tarafından serbestçe kullanılabilmesinin sağlanmasıdır.

ULTRA kararında Mahkeme, “ultra” ibaresinin üstünlük bildiren genel bir terim olduğunu; bu nedenle piyasadaki diğer üreticilerin de bu ifadeyi kullanma ihtiyacının bulunduğunu zımnen kabul etmektedir.

Türk hukukunda da bu yaklaşım benimsenmekte; özellikle kalite belirten genel ifadelerin tekelleştirilmesine temkinli yaklaşılmaktadır.

V. Stilizasyon ve Figuratif Unsurun Etkisi: Türk Hukukunda Durum

AB hukukunda benimsendiği üzere, Türk marka hukukunda da salt basit ve sıradan nitelikte bir stilizasyonun, kelime unsurunun ayırt edicilikten yoksun karakterini ortadan kaldırmaya çoğu durumda yeterli olmadığı kabul edilmektedir. Nitekim Türk Patent ve Marka Kurumu uygulamasında, ayırt edicilikten yoksun veya övgü niteliği ağır basan bir kelime unsurunun yalnızca görsel sunumla “kurtarılması” istisnai hâllerde mümkündür.

Bu çerçevede; sıradan font tercihleri, harf karakterinde minimal farklılaştırmalar, basit grafik çizgiler veya şekiller ile iki boyutlu gölgelendirme ve yüzeysel tasarım müdahaleleri, kural olarak işarete bağımsız ve güçlü bir ayırt edici karakter kazandıran unsurlar olarak değerlendirilmemektedir. Başka bir ifadeyle, görsel unsurun, kelime unsurunun ilettiği açık ve doğrudan promosyon mesajını gölgeleyecek veya ikinci plana itecek derecede özgün ve dikkat çekici olması beklenmektedir.

Bu bakımdan, AB Genel Mahkemesi’nin ULTRA kararında ortaya koyduğu yaklaşımın, Türk marka hukuku uygulaması ile büyük ölçüde paralellik arz ettiği ve iki hukuk sisteminde de övgü niteliğindeki ibarelerin basit stilizasyon yoluyla tekelleştirilmesine temkinli yaklaşıldığı söylenebilir.

VI. Kazanılmış Ayırt Edicilik (SMK m.5/2) Perspektifi

SMK m.5/2 uyarınca, ayırt edicilikten yoksun bir işaret, kullanım sonucu ayırt edicilik kazanmışsa tescil edilebilir.

AB hukukunda da benzer şekilde acquired distinctiveness mümkündür. Ancak bu ispat, geniş coğrafyada ve ciddi delillerle yapılmalıdır.

ULTRA kararında böyle bir iddia söz konusu değildir; ancak Türk hukukunda özellikle uzun süreli ve yoğun kullanım hâlinde, övgü ibarelerinin dahi kazanılmış ayırt edicilikle korunabildiği örnekler bulunmaktadır.

Bununla birlikte ispat yükü ağırdır ve özellikle genel kalite terimlerinde başarı ihtimali düşüktür.

VII. Doktrinel Değerlendirme

ULTRA kararı, ayırt edicilik incelemesinde üç temel ilkenin altını çizerek öğretici bir çerçeve ortaya koymaktadır.

İlk olarak, semantik analiz belirleyici niteliktedir. Tek kelimelik işaretlerde, kelimenin sözlük anlamı, günlük dildeki kullanımı, ticari hayattaki yaygınlığı ve ilgili tüketici kitlesinin algısı birlikte değerlendirilmelidir. İşaretin soyut bir kavram mı yoksa doğrudan kalite/üstünlük çağrışımı yapan bir ifade mi olduğu, ayırt edicilik analizinin merkezinde yer alır.

İkinci olarak, reklam dili ile marka işlevi arasındaki ayrımın titizlikle yapılması gerekir. Her reklamsal çağrışım içeren ibare otomatik olarak ayırt edicilikten yoksun değildir. Ancak işaret, ortalama tüketici nezdinde yalnızca bir promosyon veya kalite iddiası olarak algılanıyorsa ve ticari kaynağı göstermeye elverişli bir ikinci anlam katmanı taşımıyorsa, bu durumda marka korumasından yararlanması mümkün değildir.

Üçüncü olarak, stilizasyon tek başına ayırt ediciliği sağlamaya yeterli değildir. Görsel unsurun, kelime unsurunun baskın övgü niteliğini gölgeleyecek, tüketicinin dikkatini farklı bir kaynağa yönlendirecek derecede özgün ve ayırt edici olması gerekir. Basit ve sıradan tasarım müdahaleleri, promosyon karakterini bertaraf etmeye kural olarak elverişli görülmemektedir.

Bu üç ilke, yalnızca AB marka hukuku bakımından değil, 6769 sayılı SMK çerçevesinde Türk marka hukuku bakımından da geçerliliğini korumaktadır. Nitekim Türk uygulamasında da semantik analiz, tüketici algısı ve işaretin promosyon niteliği birlikte değerlendirilmekte; salt övgü ibarelerinin basit stilizasyon yoluyla tekelleştirilmesine temkinli yaklaşılmaktadır.

VIII. Türk Hukuku Açısından Sonuç ve Uygulama Önerileri

ULTRA kararı ışığında Türk marka hukuku bakımından bazı yapısal sonuçlara ulaşmak mümkündür. Öncelikle, “ultra”, “premium”, “extra”, “super” gibi üstünlük veya kalite çağrışımı yapan ibareler, tek başına kullanıldıklarında 6769 sayılı SMK’nın 5/1(b) maddesi uyarınca ayırt edicilikten yoksun sayılma; ayrıca 5/1(c) maddesi kapsamında mal veya hizmetlerin niteliği, kalitesi ya da üstünlüğüne ilişkin dolaylı bir belirti olarak değerlendirilme riski taşımaktadır. Bu tür kelimeler, ortalama tüketici nezdinde çoğu zaman ticari kaynağı değil, ürünün üstün özelliklerini ima eden genel bir promosyon mesajını ifade etmektedir.

İkinci olarak, bu riskin yalnızca basit figuratif müdahalelerle bertaraf edilmesi uygulamada çoğu zaman mümkün değildir. Sıradan font değişiklikleri, minimal grafik eklemeler veya yüzeysel tasarım unsurları, kelime unsurunun baskın övgü niteliğini ortadan kaldırmaya yeterli görülmemektedir. Dolayısıyla, salt stilizasyon yoluyla ayırt edicilik yaratma beklentisi hukuken zayıf bir strateji olarak değerlendirilmektedir.

Bu çerçevede tescil stratejisinin, ayırt edici nitelikte özgün ek unsurlar içerecek şekilde kurgulanması önem arz etmektedir. Örneğin, fantezi bir kelime unsuru ile kombinasyon, özgün ve karakteristik bir logo tasarımı ya da kelime unsurunun ikincil plana itilmesini sağlayacak güçlü grafik kompozisyonlar daha güvenli bir yaklaşım sunabilir.

Son olarak, bu tür ibarelerin kullanım sonucu ayırt edicilik kazandığı iddiası (SMK m.5/2) teorik olarak mümkün olmakla birlikte, uygulamada ciddi ve kapsamlı kullanım delillerini gerektirmektedir. Pazar payı verileri, reklam yatırımları, tüketici araştırmaları ve uzun süreli fiili kullanım gibi güçlü ispat araçları sunulmadıkça, genel ve övgü niteliğindeki ibarelerin kazanılmış ayırt edicilik temelinde korunması oldukça güçtür. Bu nedenle, üstünlük bildiren ibarelerle marka başvurusu yapılırken hukuki risk analizi titizlikle yürütülmelidir.

IX. Sonuç

AB Genel Mahkemesi’nin ULTRA kararı, övgü niteliğindeki genel ifadelerin ayırt edicilik sınırlarını net biçimde ortaya koymaktadır. Karar, Avrupa Birliği marka hukuku ile Türk marka hukukunun temel prensipleri arasında güçlü bir paralellik bulunduğunu göstermektedir.

Özellikle hızlı tüketim mallarında, üstünlük bildiren tek kelimelik ibarelerin marka olarak korunmasının zor olduğu; bu tür işaretlerin ticari kaynağı göstermekten ziyade promosyon mesajı ilettiği yönündeki yaklaşım hem AB hem Türk hukukunda istikrarlı biçimde benimsenmektedir.

Bu yönüyle ULTRA kararı, marka stratejisi oluştururken yalnızca kelimenin cazibesine değil, hukuki korunabilirliğine de odaklanılması gerektiğini bir kez daha hatırlatmaktadır.

Kararın orijinaline erişmek için tıklayınız

The post ABAD “ULTRA” Kararı (T-170/23) ve Türk Hukuku Işığında Değerlendirme first appeared on Mia Hukuk Danışmanlık.

Yargıtay, 11. Hukuk Dairesi, E. 2022/1595, K. 2023/5192, T. 21.09.2023

Meryem AYIK — Wed, 18 Feb 2026 08:32:32 +0000

Bizim milletimizin adalet düzeyi,
başka milletlerin adaletinden
aşağı kalamaz.
M.Kemal Atatürk

Yargıtay, 11. Hukuk Dairesi, E. 2022/1595, K. 2023/5192, T. 21.09.2023

1. Kararın Konusu ve Uyuşmazlığın Özeti

Uyuşmazlık, 32. sınıfta tescilli “SIRMA MADRAN” ibareli markanın hükümsüzlüğü talebine ilişkindir. Davacı taraf, “PINAR MADRAN SU” ibareli markaya dayanarak; başvuru konusu markada yer alan “MADRAN” ibaresinin tüketici nezdinde coğrafi kaynak algısı yarattığını ve yanıltıcı nitelik taşıdığını ileri sürmüştür.

İlk derece mahkemesi; “MADRAN” ibaresinin doğal kaynak suyu bakımından bilinen bir coğrafi yer adı olduğu, bu nedenle su ürünleri yönünden ayırt edici nitelik taşımadığı, ayrıca coğrafi işaret olarak tescil başvurusuna konu edildiği tespitlerinde bulunmuştur. Mahkeme, markalar arasında klasik anlamda iltibas bulunmadığını kabul etmekle birlikte, davalı şirketin Madran Dağı’ndan çıkan suyu kullanmaya ilişkin herhangi bir ruhsat veya izin belgesinin bulunmadığını belirlemiştir.

Dosyaya sunulan resmi yazışmalardan; davalı şirketin faaliyet gösterdiği su kaynağının Madran Dağı’ndan çıkmadığı anlaşılmıştır. Buna rağmen markada “MADRAN” ibaresinin yer almasının, ortalama tüketici nezdinde ürünlerin Madran kaynaklı olduğu yönünde bir algı yaratabileceği değerlendirilmiştir.

2. Yerel Mahkeme Kararı

Mahkeme; ortak unsur olan “MADRAN” ibaresinin ayırt edici nitelikte bulunmamasına rağmen, markada kullanılmasının tüketiciyi coğrafi kaynak konusunda yanıltıcı olduğu sonucuna varmıştır. Bu gerekçeyle:

TPMK YİDK kararının iptaline,
“SIRMA MADRAN” ibareli markanın 32. sınıf ürünler yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine

karar verilmiştir.

3. Yargıtay İncelemesi ve Sonuç

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, yerel mahkeme kararını hukuka uygun bularak onamıştır. Daire; özellikle su, maden suyu, soda ve meşrubat gibi ürünlerde kullanılan su kaynağının tüketici tercihini doğrudan etkileyebileceğini vurgulamış; markada yer alan coğrafi ibarenin gerçeğe aykırı şekilde kullanılmasının yanıltıcı etki doğurduğunu kabul etmiştir.

Hukuki Değerlendirme

1. Coğrafi İbarelerin Ayırt Edicilik Sorunu

Karar, coğrafi yer isimlerinin marka hukukundaki konumunu açık biçimde ortaya koymaktadır. Coğrafi kaynak belirten ibareler çoğu zaman tek başına ayırt edici kabul edilmez ve tali unsur niteliğinde değerlendirilir. Nitekim somut olayda da “MADRAN” ibaresinin ayırt edici olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak Yargıtay, ayırt edici olmamanın markanın hukuka uygun olduğu anlamına gelmeyeceğini; özellikle ürünün gerçek coğrafi kaynağıyla bağ kurulamadığında farklı bir hukuki değerlendirme yapılacağını ortaya koymuştur.

2. İltibas Değil, Yanıltıcılık Esası

Kararın en dikkat çekici yönü, markalar arasında iltibas bulunmamasına rağmen hükümsüzlük sonucuna ulaşılmasıdır. Bu durum, SMK kapsamında yalnızca benzerlik analizinin yeterli olmadığını; tüketiciyi yanıltma ihtimalinin bağımsız bir hükümsüzlük sebebi oluşturabileceğini göstermektedir.

Yargıtay’a göre:

Ortak unsur ayırt edici olmasa bile,
Coğrafi kaynak algısı yaratıyorsa,
Ve bu algı gerçeği yansıtmıyorsa,

markanın korunması mümkün değildir.

3. Ortalama Tüketici Algısı ve Sektörel Özellik

Kararda özellikle içecek sektörüne vurgu yapılmıştır. Su kaynaklarının kalite algısı üzerinde belirleyici olması nedeniyle, tüketicinin “MADRAN” ibaresini doğrudan ürünün kaynağıyla ilişkilendireceği kabul edilmiştir. Böylece ortalama tüketici algısı değerlendirmesi, klasik marka benzerliği analizinin önüne geçmiştir.

4. Uygulamaya Etkisi

Bu karar, marka başvurularında coğrafi isim kullanımına ilişkin önemli bir uyarı niteliğindedir:

Coğrafi ibareler yalnızca ayırt edicilik bakımından değil, gerçeklik ve doğruluk açısından da incelenmelidir.
Ruhsat veya fiilî kullanım bulunmaksızın coğrafi kaynak çağrıştıran ibarelerin kullanılması ciddi hükümsüzlük riskleri doğurabilir.
Özellikle gıda, içecek ve doğal ürün sektörlerinde coğrafi ibarelerin seçimi stratejik önem taşımaktadır.

Sonuç

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin bu kararı; marka hukukunda coğrafi yer isimlerinin değerlendirilmesinde klasik iltibas analizinin ötesine geçilmesi gerektiğini göstermektedir. Ortak unsur ayırt edici olmasa dahi, markanın tüketiciyi ürünün coğrafi kaynağı konusunda yanıltması hâlinde hükümsüzlük yaptırımı uygulanabileceği açıkça ortaya konulmuştur.

The post Yargıtay, 11. Hukuk Dairesi, E. 2022/1595, K. 2023/5192, T. 21.09.2023 first appeared on Mia Hukuk Danışmanlık.

ORTAKLIKTAN AYRILAN ORTAĞIN MARKA KULLANIM HAKKI: GERÇEK HAK SAHİPLİĞİ VE TECAVÜZ SORUNSALI

Meryem AYIK — Wed, 11 Feb 2026 06:57:27 +0000

Bizim milletimizin adalet düzeyi,
başka milletlerin adaletinden
aşağı kalamaz.
M.Kemal Atatürk

ORTAKLIKTAN AYRILAN ORTAĞIN MARKA KULLANIM HAKKI: GERÇEK HAK SAHİPLİĞİ VE TECAVÜZ SORUNSALI

Giriş

Ticari hayatta ortaklıklar, ortak bir amaca hizmet etmek ve sinerji yaratmak amacıyla kurulur. Bu süreçte yaratılan en değerli varlıklardan biri de şüphesiz “marka”dır. Ancak ortaklıkların sona ermesi veya bir ortağın ayrılması durumunda, markanın mülkiyeti ve kullanım hakkı ciddi hukuki uyuşmazlıklara gebe kalmaktadır. Özellikle markanın tescilli olup olmaması, tescilin kimin adına yapıldığı ve ortaklık süresince markaya verilen emek, Yargıtay’ın “gerçek hak sahipliği” ilkesi çerçevesinde değerlendirilmektedir. Bu makalede, ortaklıktan ayrılan ortağın marka üzerindeki hakları, Yargıtay’ın güncel içtihatları ışığında ele alınacaktır.

1. Marka Hukukunda Temel İlke: Tescil mi, Kullanım mı?

6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu (SMK), marka korumasının kural olarak tescil yoluyla elde edileceğini öngörür. Ancak hukuk sistemi, sadece tescili değil, markayı fiilen yaratan ve piyasada tanınır hale getiren “gerçek hak sahibi”ni de koruma altına almaktadır.

Ortaklıklarda sıkça karşılaşılan sorun; markanın ortaklık adına değil de, ortaklardan sadece biri adına tescil edilmiş olmasıdır. Bu durumda diğer ortak ayrıldığında, tescil sahibi ortak “marka tecavüzü” davası açarak diğer ortağın kullanımı engellemeye çalışmaktadır. İşte tam bu noktada, Yargıtay’ın “birlikte ihdas ve istimal” doktrini devreye girmektedir.

2. Adi Ortaklıkta Markanın Statüsü ve Birlikte İhdas İlkesi

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin yerleşik içtihatlarına göre, bir markanın adi ortaklık bünyesinde, ortakların ortak çabası, sermayesi ve emeğiyle yaratılması durumunda, tescil kimin üzerinde olursa olsun her bir ortak marka üzerinde “gerçek hak sahibi” sayılır.

2.1. İhdas ve İstimal Kavramları

İhdas (Yaratma): Markanın isminin bulunması, logosunun tasarlanması ve konseptinin oluşturulması sürecidir.
İstimal (Kullanma): Markanın piyasada fiilen kullanılması, tabelaya asılması, reklamının yapılması ve müşteri kitlesinin oluşturulmasıdır.

Yargıtay’a göre, bir markayı birlikte ihdas ve istimal eden kimselerden her birisi, bu marka üzerinde birer gerçek hak sahibidir. Bu nedenle, ortaklık ilişkisi sona erse dahi, markanın tasfiyesine dair net bir anlaşma yoksa, eski ortakların markayı kullanmaya devam etmesi tecavüz teşkil etmez.

3. Ortaklığın Tasfiyesi ve Marka Hakkının Akıbeti

Ortaklıktan ayrılan ortağın kullanım hakkının devam edip etmeyeceği, ortaklığın sona erme şekline ve tasfiye protokolüne bağlıdır.

Tasfiye Protokolü Varsa: Eğer taraflar yazılı bir sözleşme ile markanın tüm haklarını bir ortağa devretmişse, ayrılan ortağın kullanımı artık haksızdır.
Tasfiye Protokolü Yoksa: Markanın kime bırakıldığına dair somut bir delil veya anlaşma yoksa, markanın “ortak miras” niteliği devam eder. Bu durumda her iki tarafın da markayı (karışıklığa yer vermeyecek eklerle) kullanma hakkı saklıdır.

4. Emsal Yargıtay Kararı Analizi

Künye: Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2022/6784, K. 2024/2696, T. 02.04.2024.

Bu kararda Yargıtay, aile işletmesinden ayrılan bir ortağın “Paçacı” markasını kullanmaya devam etmesini şu gerekçelerle hukuka uygun bulmuştur:

“Adi ortaklık sırasında bir markayı birlikte ihdas ve istimal eden kimselerden her birisi, bu marka üzerinde birer gerçek hak sahibidir. Bu nedenle adi ortaklık ilişkisinde ortaklar her birisi bu markayı kullanma hak ve yetkisine sahiptir. Geçmişte birlikte ticari faaliyet yürüten ortakların sonradan ortaklıklarını sona erdirmelerinden sonra ortaklığın tasfiyesi sırasında markanın hangi ortağa bırakıldığı yönünde bir anlaşma/somut delil mevcut değilse, eski ortakların birlikte meydana getirip birlikte kullandıkları markanın, ortaklıktan sonra da eski ortakların her biri tarafından kullanılabileceğinin ve bunun, bir diğeri aleyhine markaya tecavüz oluşturmayacağı kabul edilmektedir.”

Kararın Önemi: Bu karar, markayı kendi adına tescil ettiren ortağın, diğer ortağa karşı açtığı “tecavüz” davasını boşa çıkarmaktadır. Mahkeme, “şekli tescil” yerine “maddi gerçekliğe” ve “emeğe” üstünlük tanımıştır.

5. Uygulamada Karşılaşılan Sorunlar ve Çözüm Önerileri

5.1. İltibas (Karıştırılma) Riski

Her iki tarafın da aynı ismi kullanması tüketici nezdinde karışıklığa yol açabilir. Yargıtay bu durumda, tarafların markalarına ayırt edici ekler (Örn: “Tarihi”, “Öz”, “Yeni” veya şahıs isimleri) ekleyerek kullanımını bir çözüm olarak görmektedir.

5.2. Kötüniyetli Tescil

Ortaklardan birinin, diğer ortağın haberi olmaksızın markayı kendi adına tescil ettirmesi genellikle “kötüniyetli tescil” olarak değerlendirilir ve SMK m. 25 uyarınca hükümsüzlük davasına konu edilebilir.

6. Sonuç ve Değerlendirme

Marka, sadece bir kağıt üzerindeki tescil numarası değil, yılların emeği ve yatırımıdır. Yargıtay’ın güncel içtihatları, ortaklık döneminde markaya emek veren her ortağın hakkını koruma altına alarak, tescilin adaletsiz bir tekel yaratmasına izin vermemektedir. Bu kapsamda, adi ortaklık sırasında bir markayı birlikte ihdas ve istimal eden kimselerden her birisi, bu marka üzerinde birer gerçek hak sahibidir. Bu nedenle adi ortaklık ilişkisinde ortaklar her birisi bu markayı kullanma hak ve yetkisine sahiptir. Geçmişte birlikte ticari faaliyet yürüten ortakların sonradan ortaklıklarını sona erdirmelerinden sonra ortaklığın tasfiyesi sırasında markanın hangi ortağa bırakıldığı yönünde bir anlaşma somut delil mevcut değilse, eski ortakların birlikte meydana getirip birlikte kullandıkları markanın, ortaklıktan sonra da eski ortakların her biri tarafından kullanılabileceğinin ve bunun, bir diğeri aleyhine markaya tecavüz oluşturmayacağı kabul edilmektedir.

Ayrılan ortağın marka kullanım hakkı konusunda uyuşmazlık yaşamamak adına;

Ortaklık kurulurken marka mülkiyeti sözleşmeye bağlanmalı,
Ayrılık aşamasında mutlaka detaylı bir Marka Tasfiye Protokolü düzenlenmeli,
Eğer tescil bir ortak üzerindeyse, diğer ortağın “gerçek hak sahipliği” delilleri (fatura, tabela, reklam kayıtları) özenle saklanmalıdır.

Unutulmamalıdır ki; dürüstlük kuralı gereği, birlikte yaratılan değerin tek bir tarafa haksız kazanç sağlaması hukuk düzeni tarafından korunmaz.

The post ORTAKLIKTAN AYRILAN ORTAĞIN MARKA KULLANIM HAKKI: GERÇEK HAK SAHİPLİĞİ VE TECAVÜZ SORUNSALI first appeared on Mia Hukuk Danışmanlık.

Ticaret Unvanına Dayalı Önceki Hak Ve Marka Hükümsüzlüğü

Meryem AYIK — Wed, 28 Jan 2026 12:06:17 +0000

Bizim milletimizin adalet düzeyi,
başka milletlerin adaletinden
aşağı kalamaz.
M.Kemal Atatürk

Ticaret Unvanına Dayalı Önceki Hak Ve Marka Hükümsüzlüğü

Özet

Ticaret unvanı, tacirin ticari kimliğini belirleyen ve hukuki korumadan yararlanan ayırt edici bir işarettir. Marka hukuku bakımından ise ticaret unvanı, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu (“SMK”) kapsamında önceye dayalı haklar arasında yer almakta ve belirli şartların varlığı hâlinde marka başvurularına karşı itiraz ve tescil edilmiş markalara karşı hükümsüzlük talebine dayanak oluşturmaktadır. Bu çalışmada, ticaret unvanına dayalı önceki hak kavramı; kanuni düzenlemeler, doktrindeki görüşler ve Yargıtay içtihatları ışığında ele alınmakta, özellikle marka hükümsüzlüğü davalarındaki uygulama sorunları ve görüş ayrılıkları akademik düzeyde incelenmektedir.

Anahtar Kelimeler: Ticaret unvanı, önceye dayalı hak, marka, marka hükümsüzlüğü, SMK m. 6/3, SMK m. 25.

GİRİŞ

Ticari hayatın düzenli ve güvenilir bir şekilde işlemesi, tacirlerin ayırt edici işaretler altında faaliyet göstermesine bağlıdır. Bu işaretlerden biri olan ticaret unvanı, tacirin işletmesini diğer işletmelerden ayıran temel unsurdur. Öte yandan marka, mal ve hizmetlerin kaynağını göstermesi ve tüketicinin yönlendirilmesi bakımından ayrı bir koruma rejimine tabidir. Uygulamada, ticaret unvanı ile marka arasındaki ilişkinin kesiştiği noktalarda ciddi uyuşmazlıklar ortaya çıkmakta; özellikle ticaret unvanına dayalı önceki hak iddiasının marka başvurularına ve tescilli markalara etkisi tartışma konusu olmaktadır.

Bu çalışmada, ticaret unvanına dayalı önceki hak kavramı marka hükümsüzlüğü bağlamında ele alınacak; SMK ve Türk Ticaret Kanunu (“TTK”) hükümleri, öğretideki görüşler ve Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin yerleşik içtihatları çerçevesinde kapsamlı bir değerlendirme yapılacaktır.

I. TİCARET UNVANI KAVRAMI VE HUKUKİ NİTELİĞİ

A. Ticaret Unvanının Tanımı

6102 sayılı TTK’nın 39. maddesi uyarınca, her tacir ticari işletmesine ilişkin işlemleri ticaret unvanı ile yapmak ve bu unvanı ticari belgelerde kullanmakla yükümlüdür. Ticaret unvanı, tacirin şahsını ve işletmesini tanıtıcı nitelikte olup kamu düzeni ile yakından ilişkilidir.

B. Ticaret Unvanının Korunması

Ticaret unvanı, ticaret siciline tescil ve ilan ile birlikte koruma altına alınır. TTK m. 52 hükmü uyarınca, tescilli bir ticaret unvanının başkası tarafından iltibas yaratacak şekilde kullanılması hâlinde, hak sahibi haksız kullanımın önlenmesini ve doğan zararların tazminini talep edebilir.

Doktrinde hâkim görüşe göre ticaret unvanı, tescil ile birlikte ülke genelinde koruma sağlar ve ayrıca fiili kullanımın varlığı, korumanın kapsamını genişleten bir unsur olarak değerlendirilir.

II. MARKA HUKUKUNDA ÖNCEYE DAYALI HAK KAVRAMI

A. Önceye Dayalı Hakların Genel Çerçevesi

SMK m. 6’da düzenlenen nispi ret nedenleri, başkasına ait önceye dayalı hakların korunmasını amaçlamaktadır. Bu kapsamda ticaret unvanı, marka, tasarım ve telif hakları gibi çeşitli haklar önceye dayalı hak olarak kabul edilmektedir.

B. Ticaret Unvanının Önceye Dayalı Hak Niteliği

SMK m. 6/6 hükmü, ticaret unvanını açıkça önceye dayalı haklar arasında saymıştır. Buna göre, başvurusu yapılan markanın başkasına ait ticaret unvanını içermesi ve bu durumun karıştırılma ihtimali yaratması hâlinde, ticaret unvanı sahibinin itirazı üzerine marka başvurusu reddedilir.

Öğretide bir görüşe göre, ticaret unvanının önceye dayalı hak olarak ileri sürülebilmesi için fiilen ayırt edici unsur hâline gelmiş olması gerekirken; karşı görüş, tescilin tek başına yeterli olduğunu savunmaktadır.

III. MARKA HÜKÜMSÜZLÜĞÜ VE TİCARET UNVANINA DAYALI TALEPLER

A. Marka Hükümsüzlüğünün Hukuki Dayanağı

SMK m. 25/1 uyarınca, markanın tescil tarihinde mevcut olan nispi ret nedenlerine rağmen tescil edilmiş olması hâlinde, hak sahibinin talebi üzerine markanın hükümsüzlüğüne karar verilebilir. Bu düzenleme, ticaret unvanına dayalı önceki hakların hükümsüzlük davasına konu edilmesine imkân tanımaktadır.

B. Hükümsüzlük Davalarında Aranan Şartlar

Yargıtay içtihatlarında istikrarlı biçimde, ticaret unvanına dayalı hükümsüzlük taleplerinde;

Ticaret unvanının markadan önce tescil edilmiş olması,
Ticaret unvanı ile marka arasında iltibas ihtimalinin bulunması,
Ticaret unvanının ayırt edici unsurunun markada aynen veya benzer şekilde yer alması
şartlarının birlikte değerlendirilmesi gerektiği kabul edilmektedir.

IV. YARGITAY UYGULAMASI VE GÖRÜŞ AYRILIKLARI

A. Yargıtay 11. Hukuk Dairesi Kararları

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, ticaret unvanına dayalı önceki hak iddialarında, salt sicil tescilini yeterli görmemekte; unvanın markasal kullanımının ve ayırt edici unsurunun varlığını özellikle incelemektedir.

20.03.2024 tarihli kararında Yargıtay, ticaret unvanının ayırt edici çekirdek unsurunun marka ile örtüşmesi hâlinde, hükümsüzlük kararı verilebileceğini vurgulamıştır.

B. Doktrindeki Görüş Ayrılıkları

Bir kısım yazarlar, ticaret unvanının marka karşısında tali nitelikte olduğunu savunurken; baskın görüş, ticaret unvanının ticari kimliğin temel unsuru olması nedeniyle güçlü bir önceye dayalı hak oluşturduğu yönündedir.

SONUÇ

Ticaret unvanına dayalı önceki hak, marka hukukunda yalnızca tali bir koruma aracı olmayıp, uygun şartların varlığı hâlinde marka tescilini bertaraf edebilen güçlü bir hukuki enstrümandır. Özellikle marka hükümsüzlüğü davalarında, ticaret unvanının ayırt edici unsurlarının titizlikle değerlendirilmesi gerekmektedir. Yargıtay içtihatları ve doktrindeki baskın görüşler birlikte ele alındığında, ticaret unvanının marka hukukunda etkin ve bağımsız bir koruma alanına sahip olduğu sonucuna varılmaktadır.

KAYNAKÇA

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu
6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi kararları
Tekinalp, Ü.: Fikri Mülkiyet Hukuku
Arkan, S.: Ticari İşletme Hukuku

The post Ticaret Unvanına Dayalı Önceki Hak Ve Marka Hükümsüzlüğü first appeared on Mia Hukuk Danışmanlık.

Yargıtay, 11. Hukuk Dairesi, E. 2022/5987, K. 2024/2264, T. 20.03.2024

Meryem AYIK — Wed, 28 Jan 2026 11:45:02 +0000

Bizim milletimizin adalet düzeyi,
başka milletlerin adaletinden
aşağı kalamaz.
M.Kemal Atatürk

Yargıtay, 11. Hukuk Dairesi, E. 2022/5987, K. 2024/2264, T. 20.03.2024

Yargıtay, 11. Hukuk Dairesi, E. 2022/5987, K. 2024/2264, T. 20.03.2024

Taraflar arasındaki marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 30.12.1998 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde “Atis Asfalt Taahhüt İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi” unvanıyla kurulduğunu, 07.01.2014 tarihinde tür değişikliğine giderek aynı unvanlı anonim şirket olarak ticari hayatına devam ettiğini, gerek ticaret unvanından, gerekse ticaret siciline kayıtlı iştigal konularından anlaşılacağı üzere müvekkilinin ticari faaliyetlerinin temelini, başta asfalt olmak üzere yol yapım ürünlerinin ticareti ve yol yapım işleri oluşturduğunu, şirketin kurulduğu günden bugüne ticari faaliyetlerinde ticaret unvanının esas unsuru olan “ATİS” ibaresini kullandığını, şirketin 2001/01328 numaralı “ATİS+ Şekil” ibareli başvuru ile markasal kullanımını TÜRKPATENT nezdinde 19, 37 ve 42. sınıflarda tescil ettirdiğini, bu markanın şirketteki yönetimsel bir takım sorunlar nedeniyle yenilenmesi gereken tarihte yenilenmediğini ve koruma süresinin sona erdiğini, ancak her ne kadar markanın koruma süresi sona erse de şirketin “ATİS” ibaresini ticaret hayatında markasal olarak kullanımına kesintisiz olarak devam ettiğini ve 1998 yılından bu yana sektöründe tanınmış bir marka haline geldiğini, işbu markasal kullanımının yeniden tescile bağlanması amacıyla bu kez 2016/55709 numaralı “ATİS” ibareli 19, 35 ve 37. sınıflarda TÜRKPATENT’e yeni bir marka başvurusunda bulunduklarını, ancak 19. sınıfta davalıya ait 2013/21320 sayılı “ATİS” ibareli markanın tescilli olması nedeniyle müvekkilinin başvurusundan 19. sınıf emtiaların çıkarıldığını, müvekkilinin “ATİS” ibaresi üzerinde 19. sınıfta önceki kullanıma dayalı gerçek hak sahibi olduğunu, “ATİS” ibaresinin uzun yıllardır müvekkili tarafından 19. sınıfa giren emtialarda aralıksız ve ciddi şekilde kullanıldığını, davalının ise 2011/50542 sayılı marka başvurusu ile “ATİS” ibareli markanın 19. sınıfta tescili için yaptığı başvurunun Kurum tarafından reddedilmesiyle müvekkilinin markasını öğrendiğini ve daha sonra yine aynı sınıfta “ATİS” ibaresini tescil ettirmek için başvuruda bulunduğunu, başvuru anından itibaren müvekkilinin markasını bildiğini ve bu markanın tanınmışlığından yararlanmak amacıyla kötüniyetli olarak markayı adına tescil ettirdiğini, uyuşmazlığa konu işaret aynı zamanda davacı şirkete ait işyerlerinde marka ve işletme adı olarak kullanıldığını, müvekkili olduğu şirket markası ile davalı markası birebir aynı olmakla ve aynı sektörde kullanılmakla tüketici tarafından karıştırılması kaçınılmaz olduğunu ileri sürerek davalı adına tescilli 2013/21320 sayılı markanın tescilli olduğu 19. sınıf emtiaları bakımından hükümsüzlüğüyle sicilden terkine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin tescilde kötüniyetli olmadığını, müvekkili şirketin hissedarlarının soyadı ve şirket unvanı olan Atmaca ibaresinden yola çıkarak tescil başvurusu yaptıklarını, müvekkilinin Ağrı İlinde faal olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamına göre, davacı adına TÜRKPATENT nezdinde tescilli iken yenileme işlemi yapılmayan markanın başvuru tarihinin 23.01.2001 olduğu, 23.01.2011 tarihinde yenileme işlemi yapılması gerektiği, bu tarihte yürürlükte olan 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin (556 sayılı KHK) 40 ve 41 inci maddeleri uyarınca davacının markasının koruma süresinin bitiminden itibaren 6 aylık süre içerisinde yenilenmediğinden hükümsüz kılındığı, yine 556 sayılı KHK’nın 8 inci maddesinin son fıkrası kapsamında davalı marka başvurusunun 08.03.2013 tarihinde yapıldığı, bu tarihte davacının herhangi bir itirazının da olmadığı, aynı zamanda davacının sunmuş olduğu delillerle markanın tanınmışlığını ve davalının marka başvurusunun kötü niyetli olduğunu ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunun kabul edilebilir olmadığını, daha önce dosyaya sunulan delillerin değerlendirilmediğini, bilirkişi raporunun aksine müvekkiline ait markanın bir çok alanda ön planda olduğunu, tanınmış olduğunu, Google arama motoruna “ATİS” yazıldığında müvekkiline ait şirketin en üstte yer aldığını, müvekkilin çalışmalarının haberlere ve dergilere konu olduğunu, müvekkilinin almış olduğu uygunluk belgeleri ve eklerinin, müvekkilinin biten ve devam eden işlerinin gösterildiği tablonun dosyaya sunulduğunu, markanın tanınmış olmadığından ve davalının tüm bunlardan bihaber olduğundan bahisle hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğunu, davalının 2011/50542 sayılı marka başvurusu ile “ATİS” ibareli markanın 19. sınıfta tescili için TÜRKPATENT’e başvurduğunu, başvurusunun reddedildiğini, bunun üzerine “ATİS” ibaresinin 2013 yılında davalı tarafından markalaştırıldığını, dolayısıyla davalının müvekkilinden haberdar olduğunu, davalının müvekkilinin tanınmışlığından yararlanmak adına aynı ismi kötü niyetli olarak tescil ettirdiğini, “ATİS” ibaresinin ilk olarak müvekkili tarafından 1998 yılında ticaret siciline tescil edildiğini, bu tarihten itibaren kesintisizi olarak kullanımının devam ettiğini, bu sürekliliğin 556 sayılı KHK’nın 8 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre müvekkiline gerçek hak sahipliği tanıdığını ileri sürerek kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı ve davacının marka üzerinde gerçek hak sahibi olduğunu ve markanın kendisi tarafından tanınır hale getirildiğini iddia ettiği, bu iddiasını markanın davalının marka için başvuru yaptığı tarihten öncesine ait delillerle kanıtlamak zorunda olmasına rağmen bu amaçla sunulan belgelerin ilgili sektörde markanın tanınır durumda olduğunu göstermediği gibi asfalt yapım işine ait ihale evrakları ile ulusal bir derginin 2017 yılındaki baskılarında davacının çalışmalarının yayınlanmasının davalının başvuru tarihlerinden sonraya ilişkin olması nedeniyle de davacının iddiasını kanıtlayamadığı, internet arama motorunda “ATİS” markasının yazılması ile ilk olarak kendilerine ait şirketin en üstte yazmasının da markanın tanınır olduğunu göstermeyeceği gerekçesiyle, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı şirket adına tescilli markanın, üzerinde davacının ticaret unvanı ile önceki markasal kullanıma dayalı hakkı bulunduğu ve tescilde kötü niyet iddialarına dayalı olarak hükümsüzlüğünün gerekip gerekmediği noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.
2. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun (6769 sayılı Kanun) 25 inci maddesi ile 6 ncı maddesi.
3. Değerlendirme
1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Davacı taraf 2001/01328 sayılı olup kendi adına tescilli bulunan ve daha sonra yenilenmeyen markasının, tescilsiz de olsa fiilen kullanımının devam ettiğini, markanın kendi çabalarıyla tanınır hale geldiğini, kendisinin üstün ve önceye dayalı markasal kullanımdan doğan hakkı bulunduğunu, davalının marka tescilinin kötüniyetli olduğunu ve davalının tescilinden daha önceki tarihli ticaret unvanı bulunması nedeniyle davalı markasının 19. sınıfta tescilli olduğu tüm emtialar yönünden hükümsüzlüğünün gerektiğini ileri sürmüş; Mahkemece davacının sunduğu faturalar üzerindeki kullanımının markasal kullanım olmadığı, davacının üstün ve önceye dayalı markasal kullanımdan doğan hakkının bulunmadığı, davacının tescilsiz markasının tanınmışlığının ve davalı tescilinin kötüniyetli olduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararı istinaf edilmesi üzerine inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.
6769 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesinde tescil başvurusu yapılan markanın başkasına ait ticaret unvanını içermesi hâlinde hak sahibinin itirazı üzerine başvurunun reddedileceği düzenlenmiş olup bu sebep aynı Kanun’un 25 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükümsüzlük hallerinden biri olarak da düzenlenmiştir.
Davacı şirket Makinsan Asfalt Taah. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. olan unvanını kullanmaktayken 25.12.1998 tarihinde ticaret unvanını Atis Asfalt Taah. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. olarak değiştirerek tescil ve ilan ettirmiş, daha sonra da tür değişikliğiyle Atis Asfalt Taah. İnş. San. ve Tic. A.Ş. unvanını almış olup, davaya konu davalı markasının başvuru tarihi ise 08.03.2013’tür.
Şu halde, davacı tarafın ticaret unvanının ayırt edici unsuru olan “Atis” ibaresinin davaya konu davalı markasında aynen kullanıldığı ve ticaret unvanın davalı markasından daha eski tarihli olduğu gözetilerek Mahkemece davacının ana sözleşmesi ve fiili faaliyet alanı üzerinde gerekirse bilirkişiler marifetiyle yapılacak inceleme ve değerlendirmenin sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, hükümsüzlük sebeplerinden biri olarak ileri sürülmüş olan bu husus değerlendirilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;
1. Davacı vekilinin bozma kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının REDDİNE,
2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,
3. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,
Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
20.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, somut uyuşmazlıkta tescilsiz markasal kullanım, ticaret unvanına dayalı önceki hak ve kötü niyet iddiasının birlikte değerlendirilmesi gerektiğini açıkça ortaya koymuştur.

Kararda; davacının önceki tarihli tescilli markasını süresinde yenilememiş olması nedeniyle marka hakkının sona erdiği kabul edilmekle birlikte, bu durumun davacının ticaret unvanından kaynaklanan haklarını ve önceye dayalı kullanım iddiasını ortadan kaldırmayacağı özellikle vurgulanmıştır.

Yargıtay, SMK m. 6 ve m. 25 hükümleri uyarınca; bir markanın, başkasına ait daha eski tarihli ticaret unvanının ayırt edici unsurunu aynen içermesi hâlinde, bu hususun bağımsız bir hükümsüzlük sebebi olarak değerlendirilmesi gerektiğini belirtmiştir.

Bu kapsamda; davacının ticaret unvanının ayırt edici unsuru olan “ATİS” ibaresinin, davalı markasında aynen kullanıldığı ve ticaret unvanının davalı marka başvurusundan çok daha eski tarihli olduğu sabit olduğundan, İlk Derece Mahkemesinin bu iddiayı hiç değerlendirmeksizin karar vermesi eksik inceleme olarak nitelendirilmiştir.

Yargıtay; Mahkemece,

Davacının ana sözleşmesi,
Fiili faaliyet alanı,
Markanın kullanıldığı sektör ve karıştırılma ihtimali,
Ticaret unvanının markasal etki doğurup doğurmadığı

hususlarının bilirkişi incelemesi dahil değerlendirilmesi gerektiğini belirtmiş; bu yapılmadan verilen kararın hukuka aykırı olduğunu kabul ederek bozma yoluna gitmiştir.

Kararın Uygulamaya Etkisi

Bu karar ile Yargıtay;

Marka yenilenmemiş olsa dahi,
Tescilsiz markasal kullanım ispatlanamasa dahi,
Tanınmışlık iddiası kabul edilmese bile,

önceki tarihli ticaret unvanının ayırt edici unsurunun sonraki marka tarafından aynen kullanılmasının tek başına hükümsüzlük incelemesi yapılmasını gerektirdiğini açıkça ortaya koymuştur.

Bu yönüyle karar, ticaret unvanına dayalı marka hükümsüzlüğü davalarında son derece güçlü bir emsal niteliğindedir.

The post Yargıtay, 11. Hukuk Dairesi, E. 2022/5987, K. 2024/2264, T. 20.03.2024 first appeared on Mia Hukuk Danışmanlık.

Marka Lisans Sözleşmesi Nedir? | Bursa Marka Avukatı

Meryem AYIK — Tue, 06 Jan 2026 11:22:47 +0000

Bizim milletimizin adalet düzeyi,
başka milletlerin adaletinden
aşağı kalamaz.
M.Kemal Atatürk

Marka Lisans Sözleşmesi Rehberi: Dikkat Edilmesi Gereken Hukuki Detaylar

Sınai Mülkiyet Hukukunda Marka Lisans Sözleşmeleri ve Stratejik Hak Yönetimi

Günümüz ticaret ekosisteminde markalar, bir işletmenin maddi olmayan en değerli malvarlığı unsurlarıdır. 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu (SMK) uyarınca tescilli bir markanın sağladığı münhasır haklar, yalnızca marka sahibi tarafından kullanılmakla sınırlı değildir. Markanın ekonomik değerini realize etmek ve pazar payını genişletmek amacıyla bu hakların kullanım yetkisi, Marka Lisans Sözleşmesi aracılığıyla üçüncü kişilere bırakılabilmektedir.

Mia Hukuk & Danışmanlık ve Marka Tescil Ofisi olarak, özellikle Bursa gibi sanayi devlerinin bulunduğu bölgelerde, markaların lisanslanması süreçlerinde stratejik hukuki danışmanlık sağlamaktayız.

1. Marka Lisans Sözleşmesinin Hukuki Niteliği ve Teşekkülü

Marka lisans sözleşmesi, mülkiyeti devretmeksizin markanın kullanım hakkının (usufructus benzeri bir kullanım yetkisinin) belirli bir süre, bedel ve coğrafi alan dahilinde devrini konu alan sui generis bir sözleşmedir. SMK m. 24/1 uyarınca tescilli bir marka lisans sözleşmesine konu olabilir.

Kritik Not: Lisans verme hakkı münhasıran marka sahibine aittir. Markanın birden fazla paylı sahibi bulunması durumunda, usulüne uygun bir lisans tesis edilebilmesi için tüm paydaşların sözleşmeye katılımı zorunludur.

2. Lisans Türleri Arasındaki İnce Çizgi: İnhisari vs. Basit Lisans

Sözleşme serbestisi ilkesi gereği taraflar lisansın kapsamını belirleyebilirler. Ancak kanun koyucu, aksi kararlaştırılmadıkça lisansın inhisari (münhasır) olmadığını kabul eder (SMK m. 24/2).

İnhisari (Münhasır) Lisans: Lisans veren, sözleşmede açıkça hakkını saklı tutmadığı sürece markayı kendisi dahi kullanamaz ve bir başkasına lisans veremez. Bu tür, genellikle yüksek yatırımlı distribütörlük ve üretim anlaşmalarında tercih edilir.
İnhisari Olmayan (Basit) Lisans: Marka sahibi, markayı bizzat kullanmaya devam edebileceği gibi, farklı bölgeler veya sınıflar için başka kişilere de lisans verme yetkisini korur.

3. Sözleşmenin Geçerliliği: Şekil Şartı ve Sicile Kayıt

SMK m. 148/5 hükmü uyarınca, markadan doğan hukuki işlemlerin geçerliliği yazılı şekil şartına bağlanmıştır. Her ne kadar noter onayı bir kurucu geçerlilik şartı olmasa da, imza inkarının önüne geçilmesi ve ispat gücü bakımından profesyonel uygulamada tavsiye edilmektedir.

Sicile Kayıt (Tescil): Lisans işleminin Türk Patent ve Marka Kurumu siciline kaydedilmesi kurucu değil, açıklayıcı niteliktedir. Ancak, sicile kaydedilmeyen bir lisans hakkı, iyiniyetli üçüncü kişilere karşı ileri sürülemez. Hak kaybı yaşamamak adına “Vekil” aracılığıyla sicil kaydının yapılması elzemdir.

4. Lisans Alanın Yükümlülükleri ve Marka Tecavüzü Riski

Lisans alan, sözleşmede kararlaştırılan şartlara (kalite denetimi, coğrafi sınır, ürün sınıfları) uymakla mükelleftir. SMK m. 24/4 uyarınca, bu şartların ihlali durumunda marka sahibi, markadan doğan haklarını lisans alana karşı da ileri sürebilir.

Özellikle;

Lisans haklarının izinsiz genişletilmesi,
Hakların yetkisiz şekilde üçüncü kişilere devri veya alt lisans verilmesi (SMK m. 24/3), hali kanunen marka hakkına tecavüz olarak nitelendirilmiş ve ağır yaptırımlara bağlanmıştır (SMK m. 29/1-ç).

5. Uyuşmazlık Çözüm Süreçleri ve Görevli Mahkemeler

Lisans bedelinin ödenmemesi, coğrafi sınırların ihlali veya sözleşmenin haksız feshi gibi durumlarda doğacak uyuşmazlıklarda görevli mahkeme Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemeleridir.

Arabuluculuk Stratejisi: Marka lisans uyuşmazlıkları, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edebileceği ticari işler niteliğinde olduğundan, mahkeme sürecinden önce Arabuluculuk yoluyla çözüme kavuşturulması; ticari sırların korunması ve zaman maliyeti bakımından en efektif yöntemdir.

Sonuç ve Uzman Önerisi

Marka lisans sözleşmeleri, sadece birer kullanım belgesi değil; markanızın geleceğini tayin eden stratejik metinlerdir. Bursa Marka Avukatı ve Marka Vekili olarak, sözleşme hazırlama, sicile kayıt ve olası tecavüz davalarında müvekkillerimize kapsamlı hukuki destek sunmaktayız.

Bursa marka tescili süreçleri için tıklayın.

The post Marka Lisans Sözleşmesi Nedir? | Bursa Marka Avukatı first appeared on Mia Hukuk Danışmanlık.

marka avukatı – Mia Hukuk Danışmanlık

SINAİ MÜLKİYET HUKUKUNDA KÜMÜLATİF KORUMA

Makale Kategorileri

SINAİ MÜLKİYET HUKUKUNDA KÜMÜLATİF KORUMA

Özet

1. Giriş: Kümülatif Koruma Nedir?

2. Tarihsel Gelişim: eTTK’dan 6102 sayılı TTK’ya

2.1. 6762 Sayılı eTTK Dönemi: Kümülatif Korumanın Kaynağı

2.2. 6102 Sayılı TTK ile Getirilen Köklü Değişiklik

Kanun Gerekçesinin Önemi

3. Yargıtay 11. HD, 2024/5719 E. – 2025/4054 K. Kararının Analizi

3.1. Davanın Özeti

3.2. Yargıtay’ın Hukuki Değerlendirmesi

3.3. Sonuç: Düzelterek Onama

4. Kararın Hukuki Sonuçları ve Uygulamacı Perspektifi

4.1. Artık Ne Değişiyor?

4.2. SMK’nın Sağladığı Korumanın Kapsamı

4.3. TTK’nın Haksız Rekabet Hükümlerinin Hâlâ Uygulama Bulduğu Hâller

5. Eleştirel Değerlendirme

5.1. Kararın Olumlu Yönleri

5.2. Uygulamada Açık Kalan Sorular

6. Sonuç

Bu gönderiyi paylaş

Marka Hakkına Tecavüz Dava Dilekçesi

Makale Kategorileri

Marka Tecavüzü Dava Dilekçesi

Bu gönderiyi paylaş

Marka Tescil Avukatı Bursa

Makale Kategorileri

Marka Tescil Avukatı Bursa

Marka Tescil Avukatı Ne İş Yapar?

TÜRKPATENT Marka Tescil Süreci: 7 Adımda Tamamı

Marka Başvurusunda Sık Yapılan Hatalar

1. Yetersiz Benzerlik Araştırması

2. Hatalı Nice Sınıfı Seçimi

3. Jenerik ya da Tanımlayıcı İfade Kullanımı

4. İtiraz Süresinin Kaçırılması

5. Uluslararası Korumayı Ertelemek

Nice Sınıfları Nedir? Doğru Sınıfı Nasıl Seçersiniz?

Ret Nedenleri ve İtiraz Süreçleri

Markanızı Tescil Ettirdikten Sonra Ne Yapmalısınız?

Marka Tescil Avukatı Bursa: Sıkça Sorulan Sorular

Marka tescil başvurusu ne kadar sürer?

Marka tescili olmadan da marka hakkım var mı?

Aynı marka farklı sektörlerde başkası tarafından tescil edilebilir mi?

Başvuruya itiraz geldiyse ne kadar sürem var?

Marka tescili için Bursa’da olmak şart mı?

Markanın yurt dışında da korunması mümkün mü?

Sonuç: Doğru Marka Tescil Avukatı Seçimi

Bu gönderiyi paylaş

Bursa Marka Vekili

Makale Kategorileri

Bursa Marka Vekili

Bursa Marka Vekili Ne İş Yapar?

Resmi Marka Vekili ile Marka Avukatı Arasındaki Fark

TÜRKPATENT Marka Tescil Süreci: Adım Adım

Marka Tescili Olmadan Çalışmanın Riskleri

Marka İtirazı Geldi: Ne Yapmalısınız?

Uluslararası Marka Tescili: Madrid Sistemi

Marka Vekili Seçerken Nelere Dikkat Etmelisiniz?

Bursa Marka Vekili: Sıkça Sorulan Sorular

Marka vekili olmadan marka tescili yapılabilir mi?

Marka tescil başvurusu ne zaman yapılmalıdır?

Başvurumun reddedilme ihtimali var mı?

Marka tescili ne kadar sürer?

Marka yenileme ne zaman yapılmalıdır?

Bursa dışından da hizmet alabilir miyim?

Sonuç: Bursa’da Marka Vekili Seçimi

Bu gönderiyi paylaş

ABAD “ULTRA” Kararı (T-170/23) ve Türk Hukuku Işığında Değerlendirme

Makale Kategorileri

ABAD “ULTRA” Kararı (T-170/23) ve Türk Hukuku Işığında Değerlendirme

Övgü Niteliğindeki İbarelerin Ayırt Ediciliği, Mutlak Ret Sebepleri ve SMK ile Mukayeseli Analiz

I. Giriş

II. Kararın Özeti: “Ultra” Kaynak Gösterir mi, Üstünlük Mü İfade Eder?

III. AB Marka Hukuku Çerçevesi

IV. SMK m.5/1(b) ile Mukayeseli Değerlendirme

1. Övgü İbarelerinin Ayırt Ediciliği

2. Serbest Kullanım İlkesi

V. Stilizasyon ve Figuratif Unsurun Etkisi: Türk Hukukunda Durum