Evlilik süresince edinilen varlıkların paylaşımı, boşanma sürecinin en karmaşık safhasıdır. Özellikle aile büyüklerinden gelen maddi destekle alınan veya taksitleri evlilik içinde devam eden kredili evlerin paylaşımı, milyonlarca liralık hak kayıplarına yol açabilmektedir.
Yoksulluk nafakası, boşanma sonrası eşler arasındaki sosyal dayanışmanın bir sonucu olup otomatik olarak bağlanan bir hak değildir. Nafaka talebinin kabulü; yoksulluğa düşme, kusur dengesi ve tarafların ekonomik gücü gibi birçok kriterin birlikte değerlendirilmesini gerektirir.
Geçmişte birlikte ticari faaliyet yürüten ortakların sonradan ortaklıklarını sona erdirmelerinden sonra ortaklığın tasfiyesi sırasında markanın hangi ortağa bırakıldığı yönünde bir anlaşma somut delil mevcut değilse, eski ortakların birlikte meydana getirip birlikte kullandıkları markanın, ortaklıktan sonra da eski ortakların her biri tarafından kullanılabileceğinin ve bunun, bir diğeri aleyhine markaya tecavüz oluşturmayacağı kabul edilmektedir.
SMK m. 5/1-d kapsamındaki meslek adları, hangi sınıfta olursa olsun (mal/hizmet ilişkisi aranmaksızın) münhasıran veya esas unsur olarak marka tesciline konu edilemez. Bu, kamunun genel menfaatinin özel mülkiyet hakkının önüne geçtiği mutlak bir hükümsüzlük nedenidir.
Evlilik birliğinin sona ermesiyle tebarüz eden mali uyuşmazlıkların en spesifik konularından biri olan mehir, gerek sosyolojik gerekse hukuki boyutuyla kompleks bir müessesedir. Modern Türk hukuk sisteminde “mehir” adı altında doğrudan bir kanun maddesi ihdas edilmemiş olsa da, bu kurumun hukuki geçerliliği sözleşme serbestisi ve borçlar hukuku genel hükümleri çerçevesinde vücut bulmaktadır.
Bu çalışmada, ticaret unvanına dayalı önceki hak kavramı; kanuni düzenlemeler, doktrindeki görüşler ve Yargıtay içtihatları ışığında ele alınmakta, özellikle marka hükümsüzlüğü davalarındaki uygulama sorunları ve görüş ayrılıkları akademik düzeyde incelenmektedir.
Söz konusu karar, marka yenilenmemiş olsa dahi ticaret unvanına dayalı önceki hakkın korunabileceğini ortaya koyması bakımından, ticaret unvanı–marka çatışmalarına ilişkin uyuşmazlıklarda emsal niteliktedir.
Bu çalışma, Türk Patent ve Marka Kurumu bünyesinde Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından tesis edilen marka kararlarının hukuki niteliğini, bu kararlara karşı açılabilecek iptal davalarının usul ve esaslarını ile 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu çerçevesinde öngörülen yargısal denetim ve uygulanma rejimini incelemeyi amaçlamaktadır.
Bu makale, tescilli bir markanın kullanım hakkının 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu (SMK) çerçevesinde üçüncü kişilere devredilmesini konu alan Marka Lisans Sözleşmeleri’ni hukuki ve ticari boyutlarıyla analiz etmektedir.
Marka devri, markanın mülkiyetinin devreden (marka sahibi) tarafından devralana (yeni sahip) hukuki bir işlemle geçirilmesidir.
